Poste Restante

Icon

Kleine moeite, groot plezier

Eindelijk klaar

Zie ook http://thereport.amnesty.org/ en http://www.amnesty.nl/jaarboek/. De soundtrack van het filmpje is van Scott Matthews en heet Eyes Wider Than Before

Vijf

Vijf jaar geleden werkte ik bij Planet Internet, waar ik mede verantwoordelijk was voor News Planet, zie voor de visie van collega Peter ook zijn stukje. Op 11 september 2001 had ik vakantie. Even vrij na een jaar waarin ik hard gewerkt had en ook nog eens afgestudeerd was. In de ochtend was ik nog bij Eend langsgeweest om te praten over een inmiddels al lang weer verdwenen website. In de middag ging ik met mijn moeder mee naar het vakantiehuisje van mijn ouders op de Veluwe. Er moest wat zwaar spitwerk gebeuren, en ik zou twee dagen meehelpen. Toen we naar buiten liepen hoorde mijn vader op tv dat er een vliegtuigje was binnengevlogen in het World Trade Center in New York. We gingen gewoon weg. Vast een ongeluk.

Het was geen ongeluk. In de auto zette ik Radio 1 op. Het tweede vliegtuig was inmiddels ook binnen en Clairy Polak interviewde één of andere hoogleraar die beweerde dat de torens absoluut niet konden instorten. Nog tijdens het gesprek kwam de eerste toren naar beneden. De eerste beelden zag ik in het vakantiehuisje, sneeuwend op Nederland 2. Het waren indrukwekkende beelden, maar de impact werd pas een dag later duidelijk, toen ik weer thuis was. De ongelofelijk grote zee aan informatie op internet zorgde er blijkbaar voor dat ik pas echt wakker werd. Ik had nog steeds vakantie, maar zo voelde het niet. Na een week op mijn handen zitten mocht ik weer aan de slag, mijn hardwerkende collega’s ondersteunen.

Die middag in de bossen had ik nooit kunnen denken dat ik vijf jaar en twee werkgevers later nog steeds over de nasleep van die twee vliegtuigen zou berichten. De wereld is veranderd in die vijf jaar. In plaats van zelfverzekerd zijn we bang geworden. Bang voor een nieuwe aanslag, maar ook bang voor elkaar. We zijn ook minder vrij dan vijf jaar geleden. Talloze maatregelen hebben de burgerrechten op de helling gezet, alles lijkt geoorloofd in de strijd tegen het kwade. Zelfs ander kwaad. En dat is iets waar we als mensheid niet echt trots op mogen zijn.

Silly season

Heel leuk, meloendag als komkommerbericht.

Let’s go!

Een open brief van Ingmar Heytze, Bob Fosko, Vincent Bijlo en Kees Wennekendonk:
De conclusie kan niet anders luiden dan dat de huidige minister van vreemdelingenzaken en integratie een wanbeleid voert. De minister laat liever mensen in de illegaliteit verdwijnen dan dat haar prestatiecijfers in het geding komen.

Of anders gezegd, ook door Heytze en Fosko:
Stel je maar eens voor dat jij daar zit
Op uitzetten na dood
Als een rat in de val in je laatste uur
En de IJzeren Maagd wast haar handen in vuur
Welkom in Hotel Verdonk
Levend of niet, je vertrekt in een kist

Dollars or diamonds

Erg goede homeshopping-spoof van mijn Britse collega’s. Zie ook ControlArms.

Over Poste Restante

Dit is het persoonlijke weblog van Martijn van Es, internetdinges bij Amnesty International en mens in Utrecht.

Twitter

Archieven