Mijn ouders hebben mij keurig opgevoed. Je moet als Nederlands burger trouw je stem uitbrengen. Doe je dit niet, dan mag je niet klagen over de politiek. En dus ga ik elke keer als er een oproepkaart in de bus valt braaf naar het buurthuis of de kleuterschool waar ze me al verwachten. Ook vandaag hangt er een kaart op het bord. Ik word morgen tussen 7.30 en 21.00 uur verwacht in de kleuterschool. Ze kunnen lang wachten. Ik kom niet.
U heeft er vast al wat over gehoord, het Utrechtse burgemeestersreferendum is niet het bruisende democratische evenement geworden waar de gemeenteraad op hoopte. Eerst vliegt de populistische kandidaat Henk Westbroek eruit, daarna bedankt zijn compaan Broos Schnetz voor de baan, en vervolgens worden Ralph Pans en Aleid Wolfsen gelanceerd als potentiële burgervaders. Het AD/Utrechts Nieuwsblad noemde ze al fijnzinnig ‘de twee saaio’s van de PvdA’. Twee mannen van dezelfde partij, die om de haverklap laten weten dat er toch echt wel veel verschillen tussen hen te ontdekken zijn.
Maar hoe vaker ze dat zeggen, hoe vaker juist de overeenkomsten naar voren komen. Zelfs het slotdebat was tam. Twee in- en in-keurige mannen, niet echt met een hart voor de stad Utrecht. Meer baantjesjagers dan gepassioneerde bestuurders. En willen ze eigenlijk wel? Pans liet zich ontvallen dat hij op dringend verzoek van de partij heeft gesolliciteerd, en dat hij het ook niet erg vindt als hij bij de VNG moet blijven. Wolfsen solliciteerde wel zelf, maar liet ook blijken dat hij toch ook wel heel graag minister van Justitie was geworden. De twee mannen maken de indruk dat ze er voornamelijk voor de PvdA zitten, en niet voor zichzelf of voor de stad.
En de PvdA wekt de indruk dat ze dit referendum heeft voorgekookt. Achterkamertjespolitiek. Maar niet alleen de PvdA zou blaam treffen. VVD en CDA zouden expres geen zwaargewichten ingezet hebben. Die Utrechters kiezen toch wel een rooie kandidaat, want ze kiezen bij gewone verkiezingen ook een linkse gemeenteraad. Dus dan krijgen ze twee rooie kandidaten om uit te kiezen. Klaar. En dat terwijl de populairste burgemeesters van de afgelopen dertig jaar VVD-lid waren.
Ik weet niet of er iets van waar is. Ik weet wel dat ik op geen enkele manier een keuze kan maken. Het is me om het even wie van deze twee er burgemeester is van mijn stad. Dat doet me pijn, zeker ook omdat ik bij de gemeenteraadsverkiezingen ook al kies voor de minst slechte kandidaat in plaats van voor de beste. Want ik hou wel van mijn stad. Net als al die Utrechters die morgen ook niet komen.
Wat Rita Verdonk in ieder geval niet gaat doen is het hoogste ambt van haar geboortestad uitoefenen. Hier in Utrecht mogen we in oktober onze voorkeur uitspreken voor een nieuwe burgemeester. Er werd veel gespeculeerd over mogelijke kandidaten. Hans Alders, Lodewijk de Waal en Margo Vliegenthart waren slechts enkele van de namen die werden genoemd. Al een tijdje wisten we dat onze eigen Bassie en Adriaan Henk Westbroek en Broos Schnetz het niet zouden worden. Vandaag werd de shortlist bekend. Het Utrechtse volk mag kiezen tussen Ralph Pans (PvdA) en Aleid Wolfsen (PvdA). Hoewel over het algemeen wordt aangenomen dat de andere partijen hun zwaargewichten niet naar Utrecht hebben afgevaardigd omdat ze weinig kans zouden maken bij de relatief rode bevolking, is dit wel heel moeilijk kiezen. Stem ik voor de ene anonieme PvdA’er, of voor de andere anonieme PvdA’er?
Ik houd u op de hoogte.
Opeens stonden ze er. Overal in de wijk: verkiezingsborden. Maar waarvoor? Het kabinet zit nog steeds, de gemeenteraad ook. Het waterschap dan? Niets op de site. De burgemeester? Pas in oktober. Maar wat dan wel? Iemand?
Het wordt toch GroenLinks. Ondanks het vage geouwehoer van de virtuele Femke. Zowel Kieskompas en Stemwijzer sturen mij voor de provincie naar GroenLinks, en eerlijk gezegd vind ik het hard nodig dat er in de Eerste Kamer wat tegengewicht komt tegen de benauwde christelijkheid van het kabinet en de rabiate onzin van VVD en PVV.
De oproepkaarten liggen weer in de brievenbus, dus in maart mag de hele buurt weer naar de Basisschool aan de Wijnesteinlaan om te stemmen voor de Provinciale Statenverkiezingen. Kiezen voor een mooier Utrecht, aldus de provincie. Nu ben ik na de vorige Kamerverkiezingen lid geworden van GroenLinks. Omdat ik eigenlijk bijna altijd op die partij stem, omdat de partij een aantal politici herbergt die ik erg waardeer, en omdat ik de SP over het algemeen te populistisch en de PvdA te stoffig vind. Omdat de ongelofelijke hoeveelheid papier die je als GroenLinkser in de bus krijgt allemaal al met het oud-papier mee is, toch maar naar GroenLinks.nl om te babbelen met Femke Halsema. De begeleidende tekst laat weten: In het venster hiernaast kun je alle vragen kwijt, Femke probeert op alles een antwoord te geven.
F: (licht ongeïnspireerd) Hallo, ik ben Femke Halsema. Je kunt me vragen stellen over de standpunten van GroenLinks. Stel je vraag maar, ik probeer overal een antwoord op te geven.
Ah, dat nuanceert al wat. Nou ja, dan maar een directe vraag.
M: Waarom moet ik GroenLinks stemmen?
F: GroenLinks is de enige milieupartij van Nederland.
M: Is dat alles? Read the rest of this entry »
Ik weet niet wie de poster van GroenLinks heeft bedacht, maar er moeten heel wat geestverruimende middelen aan te pas zijn gekomen. Hoewel de slogan (Groei mee, GroenLinks) nog wel acceptabel is, wordt de boodschap vrijwel teniet gedaan door de wat mallotige foto. Je hoort het bijna door de kamer schateren: “dan zetten we gewoon een enorme Femke naast het torentje…” Het ontbreekt er nog maar net aan dat ze als verkiezingsstunt een joekel van een opblaas-Femke naast het echte torentje zetten. Of breng ik nu mensen op ideeën?
De posters met alleen teksten komen vast uit dezelfde koker als de snedige links-rechtspraatjes uit de FemFem-routeplanner. ‘Leve de ekonomie’ en ‘De banen komen van links’. De grote meester (binnenkort op dvd) had het niet beter kunnen verzinnen. Het is voor Femke en co maar goed dat ik op inhoudelijke gronden al heb besloten om op GroenLinks te stemmen, want deze posters zouden me echt niet kunnen overhalen.
Wat zou de kunstenaar hiermee bedoeld hebben? Dat vroeg ik me af toen ik deze poster van de PvdA voor het eerst zag. Wat zien we namelijk? Wouter Bos, met zijn gezicht in een plooi alsof hij zijn lenzen vergeten is in te doen. Hij wordt omringd door zo te zien ademloos luisterende toeschouwers. Het zijn blijkbaar personen die door de ijkpersonen-keuring van de PvdA heen zijn gekomen, want ze figureren op alle posters. Het moet waarschijnlijk symboliseren dat Bos tussen de mensen staat. Dat je met hem kunt praten. Dat hij ideeën heeft, en dat hij ze graag nog een keertje voor je uitlegt. Dat kan misschien zo zijn, maar toch klopt het niet. Het is te gemaakt. Wouter legt de kiezers uit hoe de wereld in elkaar zit. Meneer de(n) Uil anno 2006. En dat zal toch niet de bedoeling zijn geweest. Gemiste kans.
Drie weken voor de verkiezingen was er op het partijkantoor nog steeds geen journalist langsgekomen. Dan zelf maar een stap zetten…
Hm, voor een politiek leider laat Femke Halsema verdacht vaak het stuur los. Ondanks dat is het filmpje een stuk beter dan de PvdA-ongein van Eddy Terstall. De meeste indruk maakt nog steeds het brieven-filmpje van de SP.
Live vanuit het wassenbeeldenmuseum van Hardenberg: ieders favoriete minister van Bureaucratische Regeltjes: Rita Verdonk. Quote du soir: “VVD-leden zijn ook gewone mensen”.
