Poste Restante

Icon

Kleine moeite, groot plezier

Het CDA komt ook eens op Kanaleneiland

Gisteren schreef de Utrechtse nieuwssite DNU:

De Utrechtse CDA fractie is verbaasd over diverse niet Nederlandse teksten op portieken aan de Trumanlaan op Kanaleneiland. CDA-fractievoorzitter Eiko Smid denkt dat het stigmatiserend werkt op de Vogelaarwijk.

DNU plaatst er een foto bij van één van de gewraakte portieken. Een Arabische tekst is zichtbaar boven een portiek. En zo wordt Vogelaarwijk Kanaleneiland gestigmatiseerd als een wijk die zo losgezongen is van de Nederlandse beschaving dat zelfs de flats Arabische namen krijgen. Je kunt de Kamervragen van de PVV al bijna opstellen. De werkelijkheid ligt wat subtieler. Want wat zie je als je via Google Street View op de Trumanlaan gaat kijken? Zeven portieken van één flat, waarboven steeds het woord ‘Welkom’ is aangebracht, op iedere portiek in een andere taal. Boven de eerste portiek hangt gewoon het Nederlandse woord. Samen geven ze waarschijnlijk aan – ik ben niet bij de besluitvorming geweest en kan er niet veel online over vinden – dat iedereen welkom is op Kanaleneiland. Het CDA vindt dit blijkbaar niet kunnen, en zegt dat dit een verkeerd signaal afgeeft. Buitenlanders moeten immers Nederlands spreken! Een raar standpunt, want dankzij het woord Welkom op portiek 1 zou je zelfs kunnen betogen dat het juist goed is voor de inburgering. Dankzij een wandeling door de Trumanlaan kun je het woord Welkom in maar liefst zes vreemde talen leren.

Maar los van het feit of het CDA hier nou bazelt of niet, de christen-democraten komen wel verdomd laat met hun vraagtekens. Ik kom niet meer dagelijks op Kanaleneiland, maar volgens mij hangen de teksten er al bijna een jaar. Dat het CDA er nu pas achter komt, zegt veel over de kennis die de partij heeft over de wijk. Of zou deze ferme stellingname zijn ingegeven door de aanstaande verkiezingen?

Uitgestelde eerlijkheid

Een Duitse ex-soldaat heeft alsnog de rekening betaald van een maaltijd die hij in de Tweede Wereldoorlog bij de Utrechtse Stadsschouwburg nuttigde. (…) Hij zou de volgende dag komen betalen, maar daar kwam het niet van. Hij werd plotseling overgeplaatst.

,,Strich beschrijft dat hij het vervelend dat hij niet alleen Nederland bezet heeft, maar ook nog eens een oplichter zou zijn.”

AD.nl – Utrecht Stad – Duitse soldaat betaalt rekening uit ’43. (Lezersreacties op eigen risico lezen)

3D

Stationsgebied van Utrecht in 3D voor Google Earth

Ons geheimpje

Het was erg bijzonder dat de burgemeester op kraambezoek mocht komen. De ouders waren namelijk in eerste instantie van plan om de geboorte van de baby twee weken voor de buitenwereld stil te houden, zodat ze rustig konden genieten. Maar dat plan ging niet door toen bleek dat Helana (sic) de 300.000ste inwoner bleek te zijn.

Utrecht.nl – Loket Burgerzaken – 300.000ste inwoner

Safari



Ik ben op safari geweest door Hoog Catharijne. Foto’s staan op Flickr.

Werkplek met uitzicht



Werkplek met uitzicht

Waarom ik niet ga stemmen

Mijn ouders hebben mij keurig opgevoed. Je moet als Nederlands burger trouw je stem uitbrengen. Doe je dit niet, dan mag je niet klagen over de politiek. En dus ga ik elke keer als er een oproepkaart in de bus valt braaf naar het buurthuis of de kleuterschool waar ze me al verwachten. Ook vandaag hangt er een kaart op het bord. Ik word morgen tussen 7.30 en 21.00 uur verwacht in de kleuterschool. Ze kunnen lang wachten. Ik kom niet.

U heeft er vast al wat over gehoord, het Utrechtse burgemeestersreferendum is niet het bruisende democratische evenement geworden waar de gemeenteraad op hoopte. Eerst vliegt de populistische kandidaat Henk Westbroek eruit, daarna bedankt zijn compaan Broos Schnetz voor de baan, en vervolgens worden Ralph Pans en Aleid Wolfsen gelanceerd als potentiële burgervaders. Het AD/Utrechts Nieuwsblad noemde ze al fijnzinnig ‘de twee saaio’s van de PvdA’. Twee mannen van dezelfde partij, die om de haverklap laten weten dat er toch echt wel veel verschillen tussen hen te ontdekken zijn.

Maar hoe vaker ze dat zeggen, hoe vaker juist de overeenkomsten naar voren komen. Zelfs het slotdebat was tam. Twee in- en in-keurige mannen, niet echt met een hart voor de stad Utrecht. Meer baantjesjagers dan gepassioneerde bestuurders. En willen ze eigenlijk wel? Pans liet zich ontvallen dat hij op dringend verzoek van de partij heeft gesolliciteerd, en dat hij het ook niet erg vindt als hij bij de VNG moet blijven. Wolfsen solliciteerde wel zelf, maar liet ook blijken dat hij toch ook wel heel graag minister van Justitie was geworden. De twee mannen maken de indruk dat ze er voornamelijk voor de PvdA zitten, en niet voor zichzelf of voor de stad.

En de PvdA wekt de indruk dat ze dit referendum heeft voorgekookt. Achterkamertjespolitiek. Maar niet alleen de PvdA zou blaam treffen. VVD en CDA zouden expres geen zwaargewichten ingezet hebben. Die Utrechters kiezen toch wel een rooie kandidaat, want ze kiezen bij gewone verkiezingen ook een linkse gemeenteraad. Dus dan krijgen ze twee rooie kandidaten om uit te kiezen. Klaar. En dat terwijl de populairste burgemeesters van de afgelopen dertig jaar VVD-lid waren.

Ik weet niet of er iets van waar is. Ik weet wel dat ik op geen enkele manier een keuze kan maken. Het is me om het even wie van deze twee er burgemeester is van mijn stad. Dat doet me pijn, zeker ook omdat ik bij de gemeenteraadsverkiezingen ook al kies voor de minst slechte kandidaat in plaats van voor de beste. Want ik hou wel van mijn stad. Net als al die Utrechters die morgen ook niet komen.

Aleid of Ralph?

Jammer...Wat Rita Verdonk in ieder geval niet gaat doen is het hoogste ambt van haar geboortestad uitoefenen. Hier in Utrecht mogen we in oktober onze voorkeur uitspreken voor een nieuwe burgemeester. Er werd veel gespeculeerd over mogelijke kandidaten. Hans Alders, Lodewijk de Waal en Margo Vliegenthart waren slechts enkele van de namen die werden genoemd. Al een tijdje wisten we dat onze eigen Bassie en Adriaan Henk Westbroek en Broos Schnetz het niet zouden worden. Vandaag werd de shortlist bekend. Het Utrechtse volk mag kiezen tussen Ralph Pans (PvdA) en Aleid Wolfsen (PvdA). Hoewel over het algemeen wordt aangenomen dat de andere partijen hun zwaargewichten niet naar Utrecht hebben afgevaardigd omdat ze weinig kans zouden maken bij de relatief rode bevolking, is dit wel heel moeilijk kiezen. Stem ik voor de ene anonieme PvdA’er, of voor de andere anonieme PvdA’er?

Ik houd u op de hoogte.

Wat nu weer?

Stemmen?
Opeens stonden ze er. Overal in de wijk: verkiezingsborden. Maar waarvoor? Het kabinet zit nog steeds, de gemeenteraad ook. Het waterschap dan? Niets op de site. De burgemeester? Pas in oktober. Maar wat dan wel? Iemand?

Eén haring

Als ik op mijn gebakken visjes sta te wachten, komt aan de andere kant van de kraam een ongeschoren man aangeschuifeld. “Doe mij één haring!” De visboer vraagt op routineuze wijze of er uitjes bij moeten. “Doe maar, ze hoeven niet apart. De andere helft zit in Drenthe.” De visboer pakt zonder iets te zeggen de vis in. “Een lang weekend bij haar zus…” De man probeert met hopeloos gezicht contact te maken. “Zo…alleen en eenzaam?” informeert de visboer eindelijk, “da’s dan één vijfenzeventig!” “Ja…” prevelt de ongeschoren man en overhandigt een handvol muntgeld. “Maar volgende week is ze er weer, hoor. Dan wil ik er weer twee. Uitjes apart!” Maar de visboer is al met de volgende klant bezig.

Over Poste Restante

Dit is het persoonlijke weblog van Martijn van Es, internetdinges bij Amnesty International en mens in Utrecht.

Twitter

Archieven