Poste Restante

Icon

Kleine moeite, groot plezier

Filmdagen

Acht films, twee dagen, één overnachting. Ja, het is weer de tijd van het jaar.

De geur van filmfestivals in de ochtend

Gisteren was ik een dag lang ondergedompeld in het warme bad dat het International Film Festival Rotterdam heet. Feitelijk gaat het me op zo’n dag niet eens zo zeer om de films. Het gaat om de sfeer, om het feit dat je met vijftig man om kwart over tien ‘s ochtends al in de bioscoop zit om een Roemeense film met Engelse ondertitels te bekijken, het geruststellende idee dat het helemaal niet raar is dat je zonder gezelschap in de bioscoop zit, de lullige welkomstwoordjes en stamelende Q&A’s op het eind. Toch had ik goede films uitgezocht. Het mooie en donkere ‘The Paper Will Be Blue‘, het ontwapenende en droge ‘Rock ‘n Roll Never Dies‘, de aardige maar ietwat oppervlakkige documentaire ‘Tussen Hemel en Aarde‘ en het helaas ietwat tegenvallende ‘The Killing Of John Lennon‘. De eerste twee beveel ik van harte aan, de laatste twee zijn aardig voor de liefhebber.

Hee kijk, de toekomst

Al maanden zit er een venijnig stukje in mijn hoofd. Dat komt doordat ik onlangs een filmpje terugvond van Ben. Daarin wordt voorspeld dat we in de nabije toekomst zouden kunnen gaan betalen met onze mobiele telefoon. Het filmpje is al een jaar of vijf-zes oud. Ik wilde gaan schrijven dat die nabije toekomst wel erg lang duurt, en dat ik me niet kan voorstellen dat ik binnenkort gewoon kan afrekenen met mijn mobiele telefoon.

Tot vandaag. In Rotterdam heb ik mijn blikje drinken afgerekend door te bellen met een 0900-nummer. Ik voelde me welkom in de toekomst. Eindelijk.
Dial-a-Coke

Over Poste Restante

Dit is het persoonlijke weblog van Martijn van Es, internetdinges bij Amnesty International en mens in Utrecht.

Twitter

Archieven