Donderdagavond kwam het openbaar vervoer in de Randstad piepend en krakend tot stilstand. Ik werkte die dag in Amsterdam. Het strenge winterweer zorgde ervoor dat de treinen aan het eind van de middag niet of nauwelijks meer reden. Na zevenen zou het beter gaan, aldus NS en ProRail. Om tien over zeven kwam ik aan op Amsterdam Centraal. Een omroepbericht wees me op een gereedstaande stoptrein op spoor 2b. Ik besloot mijn geplande eetpauze over te slaan en in de trein te springen. Om tien voor negen reed de trein Utrecht Centraal binnen.
De vervoersbedrijven hebben sinds donderdag te kampen met storingen, uitvallende treinen, niet meer rijdende bussen en heel veel gestrande klanten. Je zou dan ook denken dat ze er alles aan doen om die gestrande mensen te informeren. Maar dat valt best tegen, vooral als je moet vertrouwen op je mobiele telefoon.
Read the rest of this entry »
Eind maart werd de nieuwe naam van E.’s werkgever bekend gemaakt. Het vertrouwde NS Internationaal wordt zachtjes aan vervangen door het gezellig Nederengelse NS Hispeed. De lancering van dit nieuwe merk vond destijds plaats op de Auto RAI. Nu vond ik dat aardig ironisch, al werd ons door heel belangrijke mannen van de afdeling marketing verzekerd dat er echt logica achter zat. Vandaag kwam ik er echter achter dat de ironie van het reclamebureau van NS Hispeed echt geen grenzen kent. Het deuntje onder de presentatievideo en vertolker van het merkgevoel is namelijk Inna City Woman van het toepasselijk genaamde gezelschap Slow Train Soul. Ach ja, ergens is het ook wel terecht…
Om tien over twaalf liep ik door de stationshal van Utrecht Centraal, op weg naar Amsterdam om E. op te halen die een week uit skieën was. Ter hoogte van de Kiosk keek een blond meisje me aan. “Martijn….wat doe jij hier?” “Hoi…” prevelde ik, “…trein”. Voordat ik haar goed kon bekijken liep ze al door. Nu, tweeëneenhalf uur later, heb ik nog steeds geen idee wie het was…
In de intercitytrein naar Amsterdam siste de man voor mij me toe of mijn iPod wat zachter kon. Hoewel het ding niet hard stond, voldeed ik aan zijn verzoek. Hij keek me aan alsof ik nodig een opvoeding kon gebruiken. Even later werd de uitgang van de tram versperd door een groep scholieren, die geen van allen het huiswerk voor Duits gemaakt hadden. “Zouden jullie opzij kunnen gaan?” vroeg ik enigszins bars. De kinderen keken me allemaal aan alsof ik ze met een luchtbuks van mijn erf had gejaagd. Ik wist me nog net op tijd de Westermarkt op te worstelen. Ergens tussen Utrecht en mijn werk was ik van kwajongen tot boze buurman verworden…
*doorhalen wat niet van toepassing is
Het zijn drukke dagen de laatste tijd. Zondag is het de dag van de Mensenrechten, bij ons altijd één van de hectische hoogtepunten van het jaar. Zet ook een poppetje in de mars, als u wilt. En niet alleen het werk is hectisch. NS kondigde gisteren aan vanaf zondag grote problemen te verwachten, maar volgens mij is het sinds een paar weken al flink mis. Ultrakorte treinen komen om de haverklap te laat aan, waardoor ze extreem vol zitten. Dus ik was gisteravond erg blij dat ik een zitplaats op het balkon had.
Het bleef tot Duivendrecht rustig op mijn balkonnetje.Toen kwam er opeens een jongen op één van de trappen zitten. Witte broek, wit vest en een geruit Burberry-petje op. In Engeland zouden ze hem een chav noemen. Hij praatte nogal hard en dus zette ik mijn iPod wat harder. Toch wist hij er bovenuit te komen. Hij besprak een feestje van vanavond met zijn vriend. Bij Breukelen kwamen er serieuzere zaken aan bod.
“Hee man, weet je…ik heb laatst een triootje gehad”
(…)
“Echt vet man, het gevoel van twee van die chickies die om je lul vechten”
(…)
“Echt alles weet je, ik was geil man.”
Tevergeefs zette ik de iPod nog harder.
“En elkaar likken, was geil man…”
(…)
“Gewoon, een meisje uit de buurt en een vriendin”
(…)
“Je moet het gewoon doen, weet je. Gewoon niet nadenken en neuken. Genieten, weet je…”
(…)
“Anaal wilde de één wel, de ander niet. Dat was wel kut…”
(…)
“Weet ik veel, vond ze vies ofzo. Maar die ander wilde wel…”
(…)
“GAAAAAF! Echt strak weet je.”
(…)
“Hee, maar we hebben het er later nog wel uitgebreid over, ik moet pissen en we zijn al bijna bij Utrecht. Latuhr…”
Hij hing op en bracht de rest van de reis op het toilet door. Ik had mijn iPod inmiddels op de hoogste stand gezet en keek strak naar buiten. De file op de A2 stond er rustig en stil bij.
Of de toiletpotten in de vernieuwde intercity’s zijn heel erg klein, óf de deuren zijn heel hoog.
Het begon al in Turnhout zelf. Toen wij zo gaar als we waren na een bruiloft van een dag in de bus stapten, ging het de chauffeur niet snel genoeg. ‘Allee, doorrrlopen!’ Vervolgens konden we geen kaartje kopen omdat de chauffeur zelf op luide toon zijn ongenoegen over een wegafsluiting moest delen met een toevallig passerende politiewagen. De bus naar Tilburg was vol. Ook wij moesten staan, net als een tiental andere passagiers. Voor de chauffeur was dat echter geen beletsel om erg hard te rijden. E., die toch al niet zo goed tegen bussen kan, hing lusteloos in een hoekje van de kinderwagenplaats. In Oud-Turnhout stonden we in een file. Een ander nieuw bruidspaar had bedacht dat het wel aardig was om de bruiloftsgasten in een soort pretparktreintje rond te rijden. De chauffeur vloekte luid en probeerde tot twee keer toe de volledige file in te halen. Dat mislukte uiteraard in verband met stug doorrijdende tegenliggers.
In Weelde maakte de bus een noodstop omdat er een Mercedes een uitrit uitkwam. Opnieuw was het gevloek niet van de lucht. Ditmaal werden er ook gebaren gemaakt door de buschauffeur in de richting van de oudere bestuurder van de personenauto. Die liet dit zich geen twee keer zeggen en scheurde er vandoor. De buschauffeur zette de achtervolging in. Vlak voor Poppel gaf de personenauto het op. Er moest duidelijk een zijstraat gezocht worden. De buschauffeur riep bij het inhalen triomfantelijk ‘Jaha, kijk eens hoe ik u inhaal, kijk eens!’ De reis werd voortgezet in het vertrouwde tempo, maar de chauffeur maakte zich op voor de volgende uitdaging: het bochtige Goirle.
Muizen dansen massaal op tafel…
