Mila

Mila

Mila Elisabeth van Es * 4 januari 2012, † 6 januari 2012

13. januari 2012 by Martijn
Categories: weblog | 4 comments

Clowns to the left of me, Jokers to the right…

Aan de ene kant: kaalslag in de kunstsector, tien kilometer harder op de snelweg als grote overwinning, bossen die wel wat meer terrasjes kunnen gebruiken en achttien- dan wel negenjarige jongens die als voorbeeld moeten dienen om de rest af te schrikken. Aan de andere kant:  vakbonden die hervorming tegenhouden, linkse online opiniepagina’s die slechte Godwin-cartoons publiceren, kamperende vago’s op het Beursplein en mensen die achttien- dan wel negenjarige jongens gebruiken om hun rechtschapenheid te bewijzen. Ik wil bij beiden niet horen.

Het zijn moeilijke tijden als je zoals ik een twijfelaar bent. Iemand die er samen wel uit wil komen, een compromissenliefhebber, iemand die iedereen het liefst te vriend wil houden. Wij zijn namelijk niet zo in trek op dit moment. Dit zijn tijden voor ‘wie niet voor is is tegen ons’, tijden om elkaar voor linkse landverrader danwel NSB’ er uit te maken. Tijden om onwelgevallige wetenschap als meningen te beschouwen en om passende meningen tot wetenschap te bombarderen. Niemand zit op de grijze enerzijds-anderzijds-verhalen van mij en mijn collega-twijfelaars te wachten. Die passen namelijk nergens bij.

En terwijl wij hier in Nederland elkaar de tent uitvechten draait de wereld gewoon door. Met al haar problemen op het gebied van klimaat, geld en politiek. En ergens wil ik daar iets aan doen, gewoon omdat ik vind dat het voor sommige dingen echt moet. Maar helaas, ik ben druk met ons ongeboren kind. Weer een mensje dat een plaats moet krijgen op onze overvolle, oververhitte en overdreven wereld. Onzeker gaan we voorwaarts en hopen er maar het beste van.

29. november 2011 by Martijn
Categories: weblog | Tags: , , | 2 comments

In verwachting

“Je bent dan wel niet zwanger, maar toch wel in verwachting.” Onze verzekeringsadviseur kwam vanmorgen met een mooi cliché om het vreselijke “Wij zijn zwanger” te omzeilen. Want E. is zwanger, en dus zijn wij in verwachting. Ons eerste kind zal als alles goed is in de eerste dagen van 2012 ter wereld komen. Veertien weken is het wurmpje nu, vanmiddag hebben we het hart beluisterd en alweer twee weken geleden werd deze foto van de mini gemaakt:

Rechts ligt het hoofdje, links zet de kleine het beste beentje alvast voor.

Moeder en kind maken het goed, alle toekomstige opa’s en oma’s (het zijn er zes) beginnen langzaam van de schrik te bekomen en ook andere familieleden zijn op de hoogte. Thuis gaat het inmiddels vooral over kinderopvang (wachtlijsten van een jaar zijn regel, geen uitzondering), de babykamer en positiekleding. Het komende half jaar zal dat wel niet minder worden. We zijn aan een bijzondere reis begonnen.

14. juli 2011 by Martijn
Categories: weblog | Tags: , | 2 comments

On the Internet, nobody knows you’re not an openly lesbian blogger from Damascus

In het buitenland was het wat groter nieuws, in Nederland besteedde alleen Trouw er aandacht aan.

Op 6 juni werd Amina Arraf in Damascus ontvoerd. De 35-jarige Amina onderhoudt een populaire blog genaamd ‘A Gay Girl in Damascus’. Aanvankelijk hield ze zich vooral bezig met literatuur, poëzie en persoonlijke wetenswaardigheden, maar de laatste weken toonde zij zich een fervent supporter van de Syrische revolutie. Sinds 26 april hield Amina zich schuil bij vrienden. Op die dag namelijk, kwamen twee mannen in leren jacks naar het huis van haar ouders en beschuldigden Amina ervan deel uit te maken van een islamitisch complot. Haar oude vader weigerde hen binnen te laten. Amina berichtte daarover in haar veel gelezen relaas “Mijn Vader, Mijn Held”. Het laatste bericht op haar blog werd getikt door haar nichtje Rania. Zij berichtte hoe Amina dinsdagavond om 6 uur door drie bewapende mannen in een auto werd gesleurd. Sindsdien is niets van haar vernomen.

Een verontrustend bericht. Syrië staat niet echt bekend om de vriendelijkheid jegens bloggers en journalisten. Sterker nog, het land bungelt al jaren onderaan de persvrijheidsindex van Reporters Without Borders. Tel daar bij op dat het hier gaat om een openlijk lesbische weblogger, en de situatie voor vrouwen en LGBT’ers in Syrië is ook niet echt om over naar huis te schrijven. Tot slot is de reactie van de huidige president Assad op de protesten in zijn land dusdanig dat elke vorm van verzet gevaarlijk kan zijn. Bovenstaand bericht was dan ook reden tot alarm. Groot alarm.

Maar Amina was geen lesbische vrouw die haar leven waagde. Amina was een verzinsel van een veertigjarige Amerikaanse man om bovenstaande (helaas niet verzonnen) issues onder de aandacht te brengen. Nobel, maar wel misleidend. De Amerikaan, die studeert in Edinburgh en momenteel in Turkije verblijft (zeker in het begin op Twitter een verwarrende situatie), bekende zijn fabricage nadat diverse mensen die wilden weten wie Amina eigenlijk was, gevaarlijk dichtbij waren gekomen. Inmiddels waren er her en der acties voor Amina gestart, en voelden echte LGBT-activisten in Damascus zich steeds onveiliger.

Het deed mij (en andere oude webloggers) denken aan het verhaal van Kaycee Nicole, een Amerikaans tienermeisje met kanker, overleden in 2001. Ik schreef er destijds ook over. Kaycee hield ook een weblog bij, mailde en chatte met heel veel mensen die geroerd waren door haar verhaal. Kaycee was een verzinsel van een Amerikaanse vrouw die het verhaal van mensen met kanker wilde vertellen. Ook hier bedrog met een hoger doel, al werd bij Kaycee wel meteen een onderzoek ingesteld naar cadeaus die de vrouw ontvangen zou hebben.

Het is makkelijk om nu met vingers te gaan wijzen naar media die hun werk niet goed deden en de snelle cyclus van digitale media als Twitter die het checken van feiten ondergeschikt acht aan het snel melden van nieuws. Het is beter om ons te blijven realiseren dat het erg gemakkelijk is om online een andere identiteit aan te kunnen nemen, en dat sommige mensen dit misbruiken om aandacht te krijgen, al dan niet voor een goede zaak. Moeten we daarom maar ieder bericht dat uit niet direct verifieerbare bron komt negeren? Ben ik nu zo’n cynische zak dat elke kankerpatiënt met een laatste wens nu meteen verdacht is? Nee, maar enige terughoudendheid en wat gezonde achterdocht kan soms geen kwaad. Voor gewone nieuwsconsumenten, maar zeker voor journalisten.

Titel met dank aan The Daily What, GigaOM’s Bobbie Johnson beschrijft het bovenstaande eigenlijk beter.

13. juni 2011 by Martijn
Categories: weblog | Tags: , , | Reacties staat uit voor On the Internet, nobody knows you’re not an openly lesbian blogger from Damascus

Morgen is vandaag is morgen is vandaag…

Brievenbus

Het is moeilijk om een goede slagzin te bedenken. Aan de ene kant moet je een goed in het gehoor liggende zin bedenken. Aan de andere kant wil je graag dat de slagzin het verhaal van je bedrijf vertelt. Het één sluit het ander vaak uit. Zo kwam ik vandaag iemand tegen met een grote tas van Tuincentrum Overvecht, met als slogan ‘Voor een prettige leefomgeving’. Dat zal zeker waar zijn, maar echt bekken doet het niet. Andere slagzinnen zijn vaak wel erg generiek. ‘Gewoon bij Albert Heijn’ zou ook prima ‘Gewoon bij Jumbo’ of ‘Gewoon bij V&D’ kunnen zijn.

TNT Post moest een nieuwe naam bedenken voor na de scheiding met TNT Express. Dat lukte, want inmiddels gaat Tante Pos als PostNL door het leven. De bijbehorende slagzin is ‘Morgen is vandaag’. Dit motto valt duidelijk in de categorie ‘generieke zinnen’. Ik moest in ieder geval meteen denken aan ‘Today is one day’, uitgesproken door wijlen Christopher Reeve voor wijlen WorldOnline. De zin klinkt mij wat zweverig in de oren. Maar het echte probleem met ‘Morgen is vandaag’ is te zien op een foto van een nieuwe brievenbus in het PostNL-blaadje ‘Er is post’.

Brievenbus‘Vandaag gepost is morgen bezorgd – morgen is vandaag’. Dus als ik vandaag mijn kaartje aan tante Jo in de brievenbus gooi, dan ligt hij morgen bij haar op de mat. Maar morgen is vandaag, dus eigenlijk is hij er dan al vandaag, maar dan had ik hem wel gisteren moeten posten. Maar als ik hem gisteren had gepost, dan was hij er gisteren al geweest. Of morgen. Maar morgen is vandaag.

Enfin, deze slagzin roept wel erg veel vragen op. Het wachten is dan ook op een nieuwe poging van PostNL.

05. juni 2011 by Martijn
Categories: weblog | Tags: , , , | 2 comments

← Older posts

Newer posts →