Poste Restante

Vrijdag had ik een lange dag werken gepland, zaterdag zou ik met E. een dagje er op uit zijn, en vanavond zou ik met Roosmarijn naar het theater gaan.
Maar niets hoor. In plaats daarvan ben ik al sinds donderdagavond aan huis gekluisterd. Net als vele andere Nederlanders geveld door het B-woord. Mijn voedsel bestaat uit [...]

[Lees meer →]

De grijze Opel draait de kruising op om meteen aan te sluiten in de rij voor het stoplicht. Ik sta voor het fietsstoplicht te wachten en zie dat de wieldop van het rechter achterwiel zich losmaakt van het wiel en zelfstandig de berm in rolt. De bestuurder van de auto heeft het niet door. Ik [...]

[Lees meer →]

Anderhalve week na de uit de hand gelopen behandeling lag ik weer op de kaakchirurg te wachten. Zelfde kaakchirurg, zelfde stoel, zelfde ziekenhuis, zelfde Nieuwegein. Dit keer zei hij alleen geen “Nou, nou, nou” maar “Prima, prima, prima”. Alles is schoon en tot rust gekomen, en de behandeling wordt hervat door mijn eigen tandarts. Hartelijk [...]

[Lees meer →]

Vandaag was D-day voor gebitselement 15, zoals mijn getroffen kies inmiddels bekend is bij de deskundigen. Dat betekende dat ik vanmorgen al vroeg in de bus naar Nieuwegein zat. Nieuwegein is een mooie plek voor een marteling. Elke schreeuw die je tussen de grijsbruine betonkolossen slaakt, kan waarschijnlijk slechts rekenen op een bevestigend knikje van [...]

[Lees meer →]

Al dagen loop ik rond met een hemeltergende kiespijn. Dus vandaag rap naar de tandarts, een nieuwe zowaar, want mijn oude ruziede meer met zijn assistente dan dat hij mij te woord stond. De nieuwe tandarts heeft een laserboor, las ik op internet, dus ik was vol vertrouwen dat het allemaal goed zou komen.
Twintig minuten [...]

[Lees meer →]

Niks geen familie in Zeeland met kerst. Niks geen overvloedige diners. Gewoon ouderwets met een lichaamstemperatuur van 38.4 graden thuis rondhangen, dat wordt het helemaal deze kerst, wat ik je brom!
Heeft u het wel een beetje fijn samen? Mooi.

[Lees meer →]