Fit to fly

“Als ik jullie was, dan zou ik een ‘fit to fly’-verklaring meenemen.” De verloskundige zei het met een intonatie die geen twijfel kende. Wij vonden het nogal overdreven. E. is nu 20 weken zwanger. Het is goed zichtbaar, en de baby is al door diverse echo’s en onderzoeken gekeurd, maar hoogzwanger is anders. We kunnen ons niet voorstellen dat we op Schiphol of het vliegveld van Malta zullen stranden omdat de purser ons er niet in wil hebben. We zijn tenslotte pas op de helft. Om daar zeker van te zijn moet de verloskundige op een papiertje aangeven dat we in staat zijn om drie uur in een vliegtuig te zitten. Dat heeft ze gedaan.

‘Fit to fly’ zijn we dus, maar zijn we wel ‘fit for a new baby’? Het is nu bijna 2,5 jaar na het korte leventje van Mila. En soms voelt het alsof het gisteren was, dat we daar in het Wilhelmina Kinderziekenhuis op de NICU stonden. De afgelopen 2,5 jaar waren loodzwaar. Het verlies en het missen van Mila houdt ons nog elke dag bezig, al is het nu wel minder dan in het begin. Twintig weken loopt E. nu al met een nieuw kleintje in haar buik. En soms kan ik het nog steeds niet geloven. Het valt ook moeilijk te geloven dat het deze keer misschien wel goed gaat. Veel mensen proberen ons gerust te stellen, dat het nu echt wel goed komt. Heel lief, maar het versterkt ons gevoel dat we dat nog maar moeten afwachten. Wij zijn pas overtuigd als ons kind levend en wel in de wieg ligt. Het rotsvaste vertrouwen dat aan het einde van de zwangerschap een grote roze wolk volgt ontbreekt bij ons totaal.

Toch durven we langzaam aan een beetje blij te zijn. Elke keer als de baby zicht- of hoorbaar is een beetje te genieten. Want uiteindelijk willen we heel graag een tweede kindje. Een kindje dat bij ons blijft. Elke dag die we dichter bij 9 oktober komen is al winst, omdat die ons dichter bij ons doel brengt. Nu maar hopen dat we dat ook bereiken.

23. mei 2014 by Martijn
Categories: weblog | Tags: | 2 comments

Comments (2)

  1. O lieve E en M, wat gunnen wij jullie dat tweede kind, een kind dat blijft. En natuurlijk geloof je het pas als het zover is. Fijn dat jullie wel af en toe kunnen genieten van dit avontuur. Liefs

  2. Dikke knuffel voor het wachten.