Ons festival

Zaterdag begint de voorverkoop. Van ons festival. Into the Great Wide Open. Op Vlieland, Stortemelk. 2009 waren we er voor het eerst en we waren meteen verkocht. Leuke muziek, fijne sfeer, zonder de massaliteit van andere festivals. We zagen er Johan, Emiliana Torrini, Lykke Li en Kyteman. We genoten van ons appartement, van de mensen en van het eiland.

Schaduwen

2010 gingen we nog een keer. Het festival was groter geworden, maar de sfeer was gebleven. Op het geweldige bospodium Naar Buiten zagen we DAAU, Dorléac, Tim Knol en Jungle by Night, op het sportveld The Whitest Boy Alive en Modest Mouse. Beide keren viel ons op hoe kindvriendelijk het festival was. Baby’s keken tevreden in hun wagentjes of op hun kleden, grotere kinderen verdienden hun ijsjes bij elkaar door bekers op te halen.

Bijboeken voor 2011 was een no-brainer. In de tussentijd werd E. zwanger, dus bij de editie van vorig jaar liepen we anders rond op Into the Great Wide Open. We zagen Agnes Obel, Bettie Serveert, Michael Kiwanuka en Eefje de Visser en mijmerden over Into the Great Wide Open 2012. We zouden terugkeren, maar dan met onze dochter. Ze zou tenslotte zo’n acht maanden oud zijn dan. We kochten een romper in de maat die ze waarschijnlijk zou gaan hebben in september 2012. In november boekte ik alvast een appartement met twee slaapkamers. Makkelijk voor al die spullen.

Het liep anders. Mila werd geboren en overleed na twee dagen. Op haar crematie klonk Agnes Obel. Ze zal het rompertje van het festival in 2011 nooit dragen.

Zaterdag begint de voorverkoop. Voor ons festival. Maar gaan we wel? Willen we dat? Kunnen we dat aan? In 2011 liepen we het hele festival rond met de gedachte dat we volgend jaar met onze dochter zouden komen. Overal waren tenslotte baby’s. Die baby’s zullen er dit jaar ook weer zijn. Maar is dat niet te confronterend? Zijn we tegen die tijd al zover dat we al die jonge ouders met hun kroost al aankunnen? Aan de andere kant zullen we zeker spijt krijgen als we niet gaan. Niet omdat we nu per se Franz Ferdinand willen zien, maar meer om die unieke sfeer. En omdat het gewoon ons festival is. En dat van Mila. We hebben gelukkig nog even om er over na te denken.

14. maart 2012 by Martijn
Categories: weblog | 1 comment