Writer’s Block
Ik schrijf hier niet veel. Nu zult u daar waarschijnlijk niet om wakker liggen, maar ik vind het toch knap irritant. Poste Restante bestaat nu acht jaar, en in die acht jaar zijn er maar weinig periodes geweest die minder tekst opleverden dan de afgelopen maanden. Dat heeft een reden, ik merk dat ik ook op andere vlakken minder creatief ben dan vroeger. Mijn betaalde baan zuigt veel energie op, en uiteraard krijgt die energie voorrang boven allerlei eigen projectjes.
Daarnaast heb ik ook een soort apathie ontwikkeld. Ik voel wel verontwaardiging over wat er allemaal mis is in de wereld, maar lang niet meer zoveel als vroeger. Meestal ben ik als ik begin met tikken alweer de zin kwijt om mijn bijdrage te leveren aan het publieke debat. Het zal allemaal wel. Ze doen maar, daar in Den Haag/Amsterdam/Hilversum/Utrecht/waar dan ook. Zoveel heb ik nou ook weer niet toe te voegen aan het leger van opiniemakers dat dagelijks het internet onveilig maakt.
Goed, de passie is er dus een beetje uit, en feitelijk heb ik niet veel meer te melden. Waarom stop ik hier dan niet mee? Is het dan geen tijd om Poste Restante niet meer te laten lijden, en er een eind aan te maken? Zo raak ik en passant ook nog eens van mijn schuldgevoel af.
Tsja, zo makkelijk is het nou ook niet. Ik ben nog steeds fan van het fenomeen weblog, en naast het feit dat het voor een internetmeneer als ik leuk is om een achtjarig weblog op zijn cv te hebben, ben ik bang dat ik er ook niet meer zonder kan. Waarschijnlijk is het moment dat ik de stekker uit Poste Restante trek het moment dat er allerlei stukjes in mijn hoofd opborrelen. Het moment dat ik leuke gesprekken mee ga krijgen in de trein of het vliegtuig. Het moment dat ik echt boos word over Dingen Die Er Toe Doen, en daar ook een mooi betoogje over kan brouwen.
Daarom trek ik nu voor twee weken symbolisch de stekker uit dit weblog. Wie weet wat twee weken Lissabon en omgeving voor mijn inspiratie doen. Over twee weken beslis ik of de stekker er weer in gaat.
Comments (4)
Succes in Lisboa, weet zeker dat je daar veel inspiratie kunt op doen. Erg mooie stad, en mooie omgeving.
Als je de stekker er nu gewoon in laat en ‘m gewoon even uit zet? Dan start hij vast veel sneller als je terug bent. Fijne tijd in Lissabon gewenst!
“Daarnaast heb ik ook een soort apathie ontwikkeld. Ik voel wel verontwaardiging over wat er allemaal mis is in de wereld, maar lang niet meer zoveel als vroeger. Meestal ben ik als ik begin met tikken alweer de zin kwijt om mijn bijdrage te leveren aan het publieke debat. Het zal allemaal wel. Ze doen maar, daar in Den Haag/Amsterdam/Hilversum/Utrecht/waar dan ook. Zoveel heb ik nou ook weer niet toe te voegen aan het leger van opiniemakers dat dagelijks het internet onveilig maakt.”
Dito hier.
Tja, zou een weblog (ondanks dat het geen lifelog is) niet enigszins synchroon mogen lopen met wat je bezig houdt? En als je wordt opgeslokt door werk dan betekent dat automatisch iets minder loggen. Mijn weblog heeft gedurende vier jaar studie ook stil gelegen en dat probeer ik nu weer een beetje op te pakken. Niets aan de hand dus.
En beterschap!