Dingen in het openbaar vervoer die op zich geen groot probleem zijn, maar die het kabinet eigenlijk zou moeten verbieden

10 Feb 2008 · geen reacties

Mensen die hun enorme vouwfiets al in de trein helemaal gaan uitklappen. Uiteraard het liefst op een vol balkon.
De Amsterdamse tramhalte Martelaarsgracht.
Conducteurs die ’s morgens in alle vroegte “Goeiemoggel, plaastdewijzen bastulieft” roepen.
Die bankjes achterin de Amsterdamse trams, waar als ik er in ga zitten, er altijd een volumineuze man met een trainingsbroek en een naar aroma naast me komt zitten.
De Nescafé oploskoffie van de Kiosk-jongens en meisjes die langskomen in de trein. Ooit wel eens geproefd?
Het bits gesnauwde ‘Niet meer instappen’ van de Sneltram naar Nieuwegein en IJsselstein.
Buschauffeurs die denken dat ze hun volle en meer dan achttien meter lange harmonicabus snel en soepel door wat scherpe bochten kunnen sturen, waardoor je bijna in de mokkataart van het oude vrouwtje op de stoel achter je ligt.
Uitdelers van gratis kranten en bonnenboekjes die je geen krant of bonnenboekje geven, maar wel gigantisch in de weg staan.
Conducteurs op de tram die je bij eindpunt Centraal Station ‘namens het hele team van deze tram’ een prettige dag wensen.
Mensen die bij een treinvertraging van een paar minuten hardop gaan klagen over de staat van de spoorwegen in dit land, dat ze maar één keer in de vijf jaar met de trein reizen, dat het dan altijd zo is en dat ze nooit meer met de trein gaan. Deze mensen zoeken ook steun bij de anderen in de coupé en zuchten diep bij iedere mededeling van de conducteur.
De metro in Amsterdam.
Dat enorme scherm in de hal van het Centraal Station in Utrecht waar allerlei bizarre en onbenullige nieuwsitems voorbij komen die zich om de één of andere reden de hele dag in je hoofd nestelen.