Sinds afgelopen donderdag heb ik 120 zenders op mijn televisie. Het digitale pluspakket van Casema is uitgebreid, en nu heb ik acht Duitse zenders, vijf Britse, heel veel sportkanalen, een flink aantal Discovery-achtige zenders, drie pornokanalen en heel veel recycle-zenders van de publieke omroep.
Zit ik hier op te wachten? Mwah. Ik heb het pluspakket genomen om BBC Four te kunnen zien, en daar kijk ik dan ook geregeld naar. Ook de licht bizarre wereld van TV Oranje zou ik niet meer willen missen. Zeg nu zelf, met clips als deze heb je toch geen satire meer nodig? De themakanalen van de publieke omroep zijn wisselend interessant. Holland Doc en /Geschiedenis hebben vaak goede documentaires, al worden ze vaak te veel herhaald. Opvoeden doe je zo, Dier en Natuur TV en de twee protestants christelijke themakanalen Omega TV en Geloven zijn typisch producten van ons Nederlandse omroepbestel, waarin ieder zuiltje zich moet profileren.
Maar belangrijker dan waar ik wel naar kijk is waar ik niet naar kijk. Want ondanks dat het aantal zenders in mijn huishouden significant is toegenomen, is mijn kijktijd de afgelopen jaren juist afgenomen. We zijn sinds Springsteen inmiddels dus ruim verdubbeld in de keuzemogelijkheden, maar er is nog steeds regelmatig niets bijzonders op TV. En dus klik ik op YouTube maar weer eens door naar mijn favoriete fragmenten uit A bit of Fry and Laurie en Shooting Stars, of bekijk ik een gedownloade aflevering van A Daily Show. Maar vaker kijk ik naar niets, en lees allerhande websites, boeken en tijdschriften.
Ik vraag me af waar dit naar toe gaat. Heb ik over drie jaar 500 kanalen waar ik nooit naar kijk?
Geen reactie tot nu toe ↓
Nog geen reacties.
Geef een reactie