Vitea

Dit is al de tweede week die ik ’s avonds doorbreng met stapels brieven op mijn schoot. Sollicitatiebrieven, want we zoeken een nieuwe op de afdeling. En hoewel ik natuurlijk niets over de meer dan honderd kandidaten mag zeggen, wil ik toch een klein eitje kwijt.

Het is namelijk bizar slecht gesteld met de taal- en spellingcapaciteiten van het sollicitantenleger. Nu hoor je dat wel vaker, maar de waarheid zelf ervaren is toch altijd wat ontnuchterend. Tientallen brieven met kromme zinnen en wonderbaarlijke taalfouten gingen de afgelopen dagen door mijn handen. Zo meldde zich een mevrouw met veel ervaring in de journalisitek en bleek de jongen die zichzelf in zijn brief complimenteerde met zijn voortreffelijke Nederlands ook een curriculum vitea meegestuurd te hebben. Denken deze mensen überhaupt nog kans te maken op een plek in de eerste ronde?

En dan is onze vacature nog een functie waarvoor vlekkeloze beheersing van de Nederlandse taal eigenlijk functievereiste nummer één is. Wie weet wat voor een slagveld het is in de brieven van mensen die solliciteren op een niet-redactionele vacature. Na een paar avondjes brieven lezen krijg je op slag medelijden met al die arme P&O-mensen die dag in dag uit met deze ellende te maken hebben…

24. september 2007 by Martijn
Categories: Uncategorized | Tags: , | 3 comments

Comments (3)

  1. Sommige mensen vinden dit soort observaties snobistisch (is dat wel met 1 b?), maar volgens mij heb je gelijk. Tenenkrommend.

  2. “Journalisitek” kan ik me nog voorstellen. Da’s zo’n typfout waar je zeven keer overheen leest. Mijn rechterhand is ook altijd sneller dan mijn linker…

  3. Volgens mij gaat het hier wel om een leuke functie. Jammer dat de uiterste inzenddatum al verstreken is…