Apr 25, 2007 0
Apr 19, 2007 5
Zo af en toe zijn mensen verbaasd over mij. Bijvoorbeeld als ik mensen adviseer vooral geen corporate weblog te beginnen.”Maar dan missen we de boot. Iedereen doet tegenwoordig iets met weblogs.” Dat zal allemaal best wel, maar zoiets kan alleen slagen als je genoeg te zeggen hebt, en als je je corporate bloggers volledig de ruimte kan geven. Mensen merken het meteen als een weblogbijdrage bij wijze van spreken in een vergadering tot stand gekomen is, en ook als je eigenlijk weinig te zeggen hebt, maar een weblog hebt om niet uit de toon te vallen op de eerstvolgende vrijmibo met mensen uit het vak.
Voorbeeldje? De weblogs van nu.nl en nrc.next zijn interessant omdat ze bijna dagelijks een inkijk geven in de dagelijkse praktijk van de redacties. Er wordt gefilosofeerd over hoe nieuwskeuzes anders hadden gekund, en er wordt verantwoording afgelegd over gemaakte fouten. Het weblog van Planet Internet begon met veel bombarie, maar kwam niet verder dan af en toe wat algemene verhaaltjes, en ligt nu alweer acht maanden stil. En zo zijn er meer voorbeelden. Bedrijven die alleen hun persberichten op hun weblog zetten, plichtmatige en afgeraffelde stukjes op vrijdagmiddag, Belangrijke Personen die duidelijk een ghostwriter hebben, etc. Nee, ik ben wat voorzichtig met het inzetten van weblogs. Je moet het namelijk verdomd goed doen, wil het werken. Doe je het half of met de verkeerde bedoelingen (webloggen om het webloggen), dan prikt de bezoeker daar op een gegeven moment doorheen.
Vanmiddag was er weer zo’n moment dat ik iemand verbaasde. Een collega liet me Google AdWords zien. Hij zei me “Als je zoiets op wilt zetten voor je weblog ofzo, dan wil ik er nog wel wat meer over zeggen.” Ik liet vriendelijk weten dat dat niet nodig was. Iemand anders vroeg later “Maar jij wil toch ook zoveel mogelijk traffic?” Ik vertelde dat dat het laatste was waar ik het voor deed. Dat mijn persoonlijke plezier voorop staat, en dat het al helemaal niet de bedoeling is om geld te verdienen. Ook al heb ik van een poosje GoogleAds bijna honderd dollar te pakken, Poste Restante kost me alleen geld. Hij snapte het niet. “Maar waarom doe je het dan?” Omdat ik het leuk vind. En dat is nou de crux van weblogs. Je moet webloggen omdat je gemotiveerd bent, en het leuk, nodig of zinvol vindt. Is dat niet het geval, dan kun je maar beter iets anders gaan doen.
Apr 11, 2007 3
“Ik weet het niet hoor, maar volgens mij hebben die twee daar seks met elkaar.”
Er zijn weinig zinnen waar je een hele kamer mee voor het raam kunt krijgen. Dit is er één van. Mijn collega wijst naar beneden, waar een vrouw met een kort spijkerrokje schrijlings op schoot van een man zit. Ze beweegt wat heen en weer, of op en neer, dat valt niet te zien vanaf twee hoog.
“Ik weet het niet hoor. Zomaar op zo’n bankje, midden in Amsterdam. Op het homomonument hebben ze zo te zien ook niks door.”
“Daar hebben ze geen interesse in hetero’s, denk ik…Kijk maar.”
Op dat moment is er geen twijfel meer mogelijk. De vrouw staat op, schikt haar rokje en bij de man is duidelijk zijn stijve penis zichtbaar, tot hij die uiteindelijk in zijn broek weet te wurmen. De vrouw pakt meteen haar telefoon. De man doet de deuren open van de auto die er naast geparkeerd staat. De twee gaan ieder aan een kant zitten en steken allebei een sigaret op. Hun auto wordt gesierd door een gele klem. Een rondvaartboot met Italianen legt aan, onwetend van het zojuist voltooide schouwspel…
Apr 11, 2007 1
Dit klinkt wel akelig bekend. MacBook wordt gestolen, loadt door ongewijzigde instellingen foto’s up naar Flickr. De rechtmatige eigenaar probeert met deze foto achter de dief te komen, wordt beschuldigd van een hoax, en toch weer vrijgepleit, de geportretteerden melden zich, en de MacBook komt hopelijk weer veilig thuis.
Al moet ik – voor er weer mensen aan de deur komen – er natuurlijk wel bij zeggen dat mijn telefoon niet gestolen bleek te zijn.
Apr 9, 2007 1
Zo’n twintig jaar geleden (ik was zeven), was er nog geen commerciële televisie. De sterren waren nog publiek, de sport ook. Nederland 1 en 2 waren niet geprofileerd maar verzuild, en werden nog aan elkaar gepraat door Ellen Brusse, Lisette Hordijk, Hans van Willigenburg en Elles Berger. In de reclameblokken schitterden de Moulinex-man, Barry Hughes, Kees Brusse en verdwenen merken als Soupline wasverzachter, Braderije en ASB Uitzendburo. En zo staat er nog veel meer uit die tijd en daarvoor op YouTube: Kieskeurig (met een geweldig verhaal over dode papegaaien), Jongbloed en Joosten, het Journaal met Fred Emmer, Bassie en Adriaan en de Plaaggeest, diverse klokken, een kleurrijke EO-leader, maar ook het begin en het einde van een oude TROS Aktua-uitzending. Allemaal televisie uit een vervlogen tijd, zonder www en .nl, laat staan YouTube…
Apr 2, 2007 1
Vrijdag gingen we weg. Nu gingen we wel vaker naar het huisje in de bossen, maar dit was de eerste keer dat we zonder televisie zouden zitten. Alleen een oude transistorradio en een steeds wegvallende GSM-verbinding waren onze connectie met de buitenwereld. We hebben opvallend weinig gemist. Dat gaan we vaker doen. En langer vooral.
Mijn Last.fm
