Appie en de foto’s
Wijze les: laat nooit je via internet bestelde foto’s afleveren bij een Albert Heijn zonder servicebalie, daar komt geheid ellende van. Onze AH, die tijdens het wachten op de nieuwbouw bivakkeert in drie barakken, heeft geen servicebalie en helaas voor het personeel wél fotoservice. Hoewel het personeel normaal gesproken erg vriendelijk is, bracht mijn foto-ophaalbriefje in de ogen van het kassameisje een onverwachte gloed van haat en paniek teweeg.
“Appie!” Ze riep een collega die vast al eens gepest was met zijn toepasselijke naam. Het bleek geen Albert maar een Abdel. “Foto’s!” riep het kassameisje uit. Appie griste het ophaalbewijs uit haar handen en liep zuchtend naar het kastje van de fotoservice. Hij rommelde wat in een krat en wees en passant nog even een mevrouw de juiste weg naar de blikgroenten. Hij begon te bladeren door de fotomapjes in de krat.
“Appie!” Kassa 2 had ook een fotoklant. Zuchtend liep Appie naar kassa 2, de fotomapjes klapten weer tegen elkaar aan. Met het nieuwe afhaalbewijs ging hij voortvarend aan de slag. Hij bladerde opnieuw door de mapjes. Ondertussen waren al mijn boodschappen gescand en was het wachten alleen nog maar op de foto’s. Ook bij kassa 2 hing alles af van Appie. De rijen bij beide kassa’s vulden de kleine supermarkt. Priemende blikken werden gericht op mij, de andere fotoklant en last but not least, ook op Appie.
“Ja!” Appie had de foto’s van kassa 2 gevonden. Hij liep meteen naar de kassa om ze te brengen, de fotomapjes opnieuw in chaos achterlatend. De priemende blikken van de klanten in de rij van kassa 2 verdwenen. Achter mij bereikten deze blikken echter een hoogtepunt. Dit keer had Appie echter onthouden waar hij was gebleven. Al vrij snel kwam hij ook met mijn foto’s aanzetten. Ik bekeek ze vluchtig en deed ze in mijn tas. “Zijn ze goed?” vroeg het kassameisje met een zoetzure glimlach. “Prima.” Ik zou niet anders durven zeggen…
Comments (5)
Mijn grootste nachtmerrie is dat de Spar bij mij om de hoek een fotoservice gaat beginnen. Ze spelen al postkantoortje, wat voor nog chagrijnigere gezichten onder het verkopend personeel en onder de wachtende klanten zorgt dan voorheen het geval was.
Zo te lezen is dit type AH het nieuwe winkelconcept, je zou het zo over de onze kunnen hebben. Dat die, volgens de posters op de buitenmuren, de beste van de regio is, kan alleen verklaard worden doordat het de énige supermarkt in een vrij wijde regio is…
@Marleen: Zeker geen nieuw winkelconcept. Slechts een veel te kleine noodwinkel, waarin het personeel dapper probeert een supermarkt draaiende te houden.
Martijn:
Martijn: zoiets las ik in het ‘juryrapport’ over de AH die ik bedoel, en het lijkt me ook zeker een forse uitdaging! En er werken bij ons ook zeker aardige cassieres, maar het gros is meer geinteresseerd in het privéleven van collega’s of de laatste onenigheid met de baas dan de klant, en soort dingen zijn net wat ik niet zo verwachten in een winkel die AH als beste winkel promoot… Maar goed, ik houd er over op, want ik begin te klinken als m’n oma