Zeg eens kaak

Vandaag was D-day voor gebitselement 15, zoals mijn getroffen kies inmiddels bekend is bij de deskundigen. Dat betekende dat ik vanmorgen al vroeg in de bus naar Nieuwegein zat. Nieuwegein is een mooie plek voor een marteling. Elke schreeuw die je tussen de grijsbruine betonkolossen slaakt, kan waarschijnlijk slechts rekenen op een bevestigend knikje van de omstanders, zij zijn hier tenslotte ook niet voor hun lol.

Alle gekheid op een stokje, het St. Antonius ziekenhuis is prima, en de kaakchirurg van dienst ook. Dus was ik tot vanochtend niet echt zenuwachtig voor de ingreep. Maar vanochtend had ik toch een naar voorgevoel. Met lood in mijn schoenen liep ik door een nog leeg winkelcentrum City Plaza naar het ziekenhuis. Nieuw ponsplaatje laten maken, en hop de wachtkamer van poli 10 in. Ik was vroeg, dus ik ik werd ook vroeg geholpen. De assistente maakte een nieuwe foto, en ik mocht naar de spreekkamer. De kaakchirurg keek naar de foto en meldde dat het een klein klusje was. Sneetje maken, wortelpunten schoonmaken, klaar. Ik kreeg een paar prikken en moest wachten tot de verdoving zou gaan werken.

De TL-buizen van het Antonius zijn van Philips. De tissues zijn van Tork en er zijn blijkbaar twee soorten desinfecterende zeep. Het duurde even voor weer verder mocht, en dan registreer je dat soort dingen. En The Corrs, en James Blunt, en Bryan Adams’ Everything I Do. Het Antonius heeft blijkbaar Sky Radio als wachtverzachter. Het werkte bij mij averechts. Uiteindelijk mocht ik dan toch verder naar de operatiekamer. Ik kreeg een doek over me heen (alleen neus en mond bleven vrij) en instrumenten op mijn buik. De dokter begon met het kleine klusje.

Na enkele minuten zei de dokter opeens “Nou, nou, nou”. Ik hou er niet van als mensen “nou, nou, nou” zeggen. Zeker niet als die mensen kaakchirurg zijn en in míjn mond werken. “Dat ziet er niet best uit.” Ah, nog zo’n zin die ik niet echt kon waarderen. Hij gaf uitleg. Na opensnijden bleek dat de ontsteking zo ernstig was geweest dat mijn kaakbot zich alvast was gaan terugtrekken. De kies zat daardoor alleen nog vast in het tandvlees. “Ik stel voor om de kies te verwijderen, zodat ik de ontsteking kan weghalen.” Ik stel voor? Had ik keus dan? Ik gromde een soort van bevestiging. De kies was er vrij snel uit. De dokter ging verder met het weghalen van de ontsteking. “Dit is heel ernstig.” Huh, wat? De kies was toch al weg? Wat kon er nu toch weer zijn? De dokter gaf weer uitleg. De ontsteking had ook het bot van de omliggende kiezen aangetast, en had zich tot in de kaakholte vergroot. Het is nog onduidelijk of dat grote consequenties heeft, maar de kaakchirurg was er niet gerust op. Volgende week vrijdag moet ik terugkomen voor foto’s en de resultaten van een kweekje. De boel ging weer dicht en ik mocht naar huis.

Na twintig minuten wachten stapte ik alsnog in de verkeerde bus, maar daar kwam ik pas achter op Utrecht Centraal. Ik keek naar de plastic tas die ik net bij de supermarkt gedachteloos had meegenomen. ‘Ik ben gematst’ stond erop. Het voelt niet zo.

23 januari 2007 door Martijn
Categories: Geen categorie | Tags: , , | 15 comments

Comments (15)

  1. Nou, nou…dat ziet er niet best uit..

  2. Poor soul… Maar misschien had meneer-de-chirurg een wat sombere dag, en valt het volgende week allemaal reuze mee! Hmm, da’s erg optimstisch hè? Nou, hang in there!

  3. Jakkes Martijn, wat een domper :(
    Prachtig opgeschreven, dat wel. Veel sterkte, we duimen dat het allemaal meevalt.

  4. En misschien matst deze kieskeurige kaakmeneer je alsnog volgens het bepreofde C1000-recept: twee behandelingen voor de pijn van één…?
    Zonder gekheid: hou je taai, neem een borrel of drie en zet een fijn deeveedeetje op.

    PS En wanneer ga je Google suen? Die Ads hieronder! Marathonman revisited, té sadistisch voor woorden.

  5. Oh mijn god, wat naar… sterkte.

  6. Tsjezu Tinus, dat is een ellendige draai aan het verhaal. :(

  7. Lekker, een apex resectie heet die ingreep, heb ik ook gehad, bij mij werd er gelukkig geen “nou nou nou” gezegd. Toen ik de ok uitkwam zag ik er wel uit alsof ik compleet inelkaar geslagen was. Wel bijzonder. En de betreffende kaakchirurg heeft de ook de punt van een andere wortel geraakt tijdens de behandeling. Daar was mijn tandarts erg verbaasd over.

  8. Je schrijft de boel leuk op, moest er best om lachen (als een boer met kiespijn…)

  9. Heb al een tijd niet meer zoiets gruwelijks gelezen.
    Houd moed.

  10. ja toch een mooie stukje. en dan die google ads voor tandenheelkundige klinieken hieronder. conceptueel ijzersterk.

  11. Ai, dat klinkt als een marteling. Marathon Man staat weer vers op het netvlies. Gelukkig kun je het nog mooi opschrijven. Sterkte!

  12. Brrr… wat een naar verhaal. Sterkte!

  13. 23 januari was ook my D-day bij de kaakchirurg. Ze hebben een dwarsligger links onder verwijderd, en later noodgedwongen de daarvoorliggende kies die blootlag.
    precies 5 weken later tijdens mijn 5e controleweek is de kaak weer opengesneden en hebben ze alle aangetaste bot weggekrabt. Een loszittend stukje bot heeft een botontsteking veroorzaakt. En het is niet zeker of hiermee alles opgelost is. Hopelijk doet de antibioticakuur nu goed zijn werk. Maar goed dat er nog pijnstillers bestaan ;-) Volgende week controle week nummer 6. Hopelijk ziet het er dan beter uit.

    Grts
    Verona

  14. Pfff wat ben ik blij te lezen dat niet alleen mijn kaakchirurg Ai…….en nou nou das niet best zegt…. Ik ben twee weken geleden geweest….. een paar weken daarvoor waren er twee kiezen verwijderd en voor hij dat gedaan had was er een foto van de gehele kaak gemaakt waarbij mijn “ontsteking” werdt opgemerkt. Ik had er geen last van (dat ik weet) maar als er dan AI das niet best en nou nou nog meer wordt gezegd wordt je niet vrolijk. En na de behandeling. Je weet wel dan zit je daar met een compleet breiwerk in je mond en drie tampons (OB XXXL ??) Dan vertelt hij dat er een stukje weefsel op kweek gezet is…. Grrr. Ik heb nog geen uitslag maar ben er niet echt vrolijker van geworden. Gelukkig is het ei wat de volgende dag onderaan mijn kaak hing inmiddels geslonken tot een prachtig paaseitje, en het breiwerkje aan de binnenkant begint op te lossen. En praten gaat weer wat beter. Maar nog steeds (na bijna twee weken dus) is een stuk van mijn lip en kaak DOOF…. doet niets voelt niets. Dus erg prettig dat je koffiedrinkt en er gewoon een straal naar buiten loopt.

    Ik hoop dat bij jouw alles goed afgelopen is.

  15. Nou hahaha héél erg leuk…..ik moet over twee weken wortelpunten schoon laten maken bij kaakchirurg…ff op internet zoeken hoe dat gaat…motiverend verhaal hoor! :P

Leave a Reply

Required fields are marked *