In de intercitytrein naar Amsterdam siste de man voor mij me toe of mijn iPod wat zachter kon. Hoewel het ding niet hard stond, voldeed ik aan zijn verzoek. Hij keek me aan alsof ik nodig een opvoeding kon gebruiken. Even later werd de uitgang van de tram versperd door een groep scholieren, die geen van allen het huiswerk voor Duits gemaakt hadden. “Zouden jullie opzij kunnen gaan?” vroeg ik enigszins bars. De kinderen keken me allemaal aan alsof ik ze met een luchtbuks van mijn erf had gejaagd. Ik wist me nog net op tijd de Westermarkt op te worstelen. Ergens tussen Utrecht en mijn werk was ik van kwajongen tot boze buurman verworden…
*doorhalen wat niet van toepassing is
2 reacties tot nu toe ↓
1 ivo victoria // 8 January 2007 om 20:10
ach. het overkomt de besten.
2 Casper // 10 January 2007 om 15:50
oud, ouder, oudst
chagrijnig, chagrijniger, chagrijnigst
Zolang je maar niet in de laatste categorie belandt, valt het reuze mee.
Geef een reactie