Poste Restante

Vroeger noemden we dat een stokje, tegenwoordig heeft men het heel Web 2.0. over taggen. Dus ik ben getagd. Robert Jan is de boosdoener, en de vraag is…

Vertel 5 dingen over jezelf die anderen niet weten

Dus, zonder al te veel gedoe presenteer ik u:

1. Ik strik mijn veters op een heel bijzondere manier.
   Andere kinderen hadden het zó door op de kleuterschool, ik niet. Ik bleef hardnekkig de lus door een ander gaatje halen dan de anderen. Het resultaat is trouwens hetzelfde. Mijn schoenen zitten al tientallen jaren keurig strak vast.
2. Ik ben totaal niet handig met computers.
   Goed okee, ik kan redelijk HTML’en, ben best wel aardig in Photoshop en vooral voor internetdingen draai ik mijn hand absoluut niet om. Maar ik kan best in paniek raken als mijn internetverbinding het niet doet, heb geen idee als het gaat om processorkracht of het in- en uit elkaar schroeven van de computer, kijk hulpeloos om me heen als er iets is wat ik niet kan oplossen door opnieuw de software te installeren. Kortom: ik ben hopeloos met moderne electronica.
3. Mijn carrière als winkeldief begon al vroeg.
   Vanuit de wandelwagen wist ik bij Zeeman (toen al oog voor stijl) in Utrecht-Overvecht een onderbroek mee te grissen. Geavanceerde apparatuur met toeters en bellen hadden ze toen nog niet, dus mijn moeder kwam er pas vrij laat achter. Beschaamd keerde ze terug en retourneerde het kledingstuk.
4. Ik kijk teveel foute televisie.
   Tel Sell, Belspelletjes, het onvolprezen TV Oranje en nieuwe favoriet LiveShop, het vult veel te veel tijd in mijn leven. Favorieten? De Vlaams-nagesynchroniseerde spot voor slakkensecretie met één vrouw die alle stemmen doet, de ‘Zoek de X verschillen’-spelletjes met gegarandeerde geldkoffers, welke LiveShop-presentator dan ook die wanhopig probeert de tijd tot het einde van de veiling vol te praten, en in principe alles van TV Oranje: bloedserieuze Nederlandstalige artiesten die voor de camcorder alles geven wat ze in zich hebben.
5. Ik vind internet steeds minder leuk worden.
   Een paar jaar geleden kon ik zo een avond zoetbrengen achter de computer. Voor mijn gevoel gebeurde er van alles online. Weblogs kwamen op, mensen maakten de meest creatieve dingen en elke avond viel er wel weer iets nieuws te ontdekken. Vandaag de dag zijn er miljoenen weblogs, en heb ik het idee dat ik nog maar weinig echt creatieve dingen tegenkom. Natuurlijk kijk ik ook veel filmpjes online, maar de meeste filmpjes zijn toch afkomstig van een oorspronkelijke TV-uitzending. En om nou te zeggen dat ze me echt bijblijven? Hypes zijn er wel. Nu weer Second Life. Ik wil het best een keer proberen hoor, maar ik word al moe als ik er aan denk. En plus, de AVRO is inmiddels al binnen, waarom zou het dan iets voor mij zijn? Misschien ben ik te cynisch, en weet ik het gewoon allemaal niet meer zo goed te vinden.

Ik tag weer andere mensen natuurlijk: Lodewijk en Els.