Poste Restante

Ben ik de enige die als een website Snap gebruikt, denkt dat hij gruwelijke spyware heeft opgelopen?

Vroeger noemden we dat een stokje, tegenwoordig heeft men het heel Web 2.0. over taggen. Dus ik ben getagd. Robert Jan is de boosdoener, en de vraag is…

Vertel 5 dingen over jezelf die anderen niet weten

Dus, zonder al te veel gedoe presenteer ik u:

1. Ik strik mijn veters op een heel bijzondere manier.
   Andere kinderen hadden het zó door op de kleuterschool, ik niet. Ik bleef hardnekkig de lus door een ander gaatje halen dan de anderen. Het resultaat is trouwens hetzelfde. Mijn schoenen zitten al tientallen jaren keurig strak vast.
2. Ik ben totaal niet handig met computers.
   Goed okee, ik kan redelijk HTML’en, ben best wel aardig in Photoshop en vooral voor internetdingen draai ik mijn hand absoluut niet om. Maar ik kan best in paniek raken als mijn internetverbinding het niet doet, heb geen idee als het gaat om processorkracht of het in- en uit elkaar schroeven van de computer, kijk hulpeloos om me heen als er iets is wat ik niet kan oplossen door opnieuw de software te installeren. Kortom: ik ben hopeloos met moderne electronica.
3. Mijn carrière als winkeldief begon al vroeg.
   Vanuit de wandelwagen wist ik bij Zeeman (toen al oog voor stijl) in Utrecht-Overvecht een onderbroek mee te grissen. Geavanceerde apparatuur met toeters en bellen hadden ze toen nog niet, dus mijn moeder kwam er pas vrij laat achter. Beschaamd keerde ze terug en retourneerde het kledingstuk.
4. Ik kijk teveel foute televisie.
   Tel Sell, Belspelletjes, het onvolprezen TV Oranje en nieuwe favoriet LiveShop, het vult veel te veel tijd in mijn leven. Favorieten? De Vlaams-nagesynchroniseerde spot voor slakkensecretie met één vrouw die alle stemmen doet, de ‘Zoek de X verschillen’-spelletjes met gegarandeerde geldkoffers, welke LiveShop-presentator dan ook die wanhopig probeert de tijd tot het einde van de veiling vol te praten, en in principe alles van TV Oranje: bloedserieuze Nederlandstalige artiesten die voor de camcorder alles geven wat ze in zich hebben.
5. Ik vind internet steeds minder leuk worden.
   Een paar jaar geleden kon ik zo een avond zoetbrengen achter de computer. Voor mijn gevoel gebeurde er van alles online. Weblogs kwamen op, mensen maakten de meest creatieve dingen en elke avond viel er wel weer iets nieuws te ontdekken. Vandaag de dag zijn er miljoenen weblogs, en heb ik het idee dat ik nog maar weinig echt creatieve dingen tegenkom. Natuurlijk kijk ik ook veel filmpjes online, maar de meeste filmpjes zijn toch afkomstig van een oorspronkelijke TV-uitzending. En om nou te zeggen dat ze me echt bijblijven? Hypes zijn er wel. Nu weer Second Life. Ik wil het best een keer proberen hoor, maar ik word al moe als ik er aan denk. En plus, de AVRO is inmiddels al binnen, waarom zou het dan iets voor mij zijn? Misschien ben ik te cynisch, en weet ik het gewoon allemaal niet meer zo goed te vinden.

Ik tag weer andere mensen natuurlijk: Lodewijk en Els.

Niks geen familie in Zeeland met kerst. Niks geen overvloedige diners. Gewoon ouderwets met een lichaamstemperatuur van 38.4 graden thuis rondhangen, dat wordt het helemaal deze kerst, wat ik je brom!

Heeft u het wel een beetje fijn samen? Mooi.

2002: 15 fout

2004: 9 fout

2005: 18 fout

2006: 23 fout

En het lag niet eens echt aan de tekst van Martin Bril. Ik vloog met kracht in de klassieke dictee-instinkers als gevlij en deux-pièces, corrigeerde op het laatste moment verkeerd grand café en diskjockey en moet duidelijk werken aan mijn streepjeskunde. Volgend jaar beter.

En daar zijn we dan weer, op de oude locatie. Met een opgefriste lay-out, een vers cms en frisse moed om weer te gaan loggen. De afgelopen weken heb ik me een beetje vermaakt op Vox, maar gezien de traagheid van dat systeem toch maar weer op de oude stek. Wel met WordPress in plaats van Pivot. Niet om het één of ander hoor, maar ik vond een lay-out die me aansprak, en die was alleen in WordPress kant en klaar te gebruiken. Plus dat ik na vier jaar Pivot wel weer eens iets anders wilde gebruiken. Dus na Blogger, Greymatter, Movable Type en Pivot nu WordPress.

Voor wie alle verwikkelingen rondom mijn telefoon nog eens rustig wil nalezen, een uitgebreide samenvatting met (spannend!) nieuwe informatie vindt u hier. De oorspronkelijke postings zijn ook nog beschikbaar, maar bevatten inmiddels niet meer het hele verhaal.

Het is goed om weer thuis te zijn…

Het zijn drukke dagen de laatste tijd. Zondag is het de dag van de Mensenrechten, bij ons altijd één van de hectische hoogtepunten van het jaar. Zet ook een poppetje in de mars, als u wilt. En niet alleen het werk is hectisch. NS kondigde gisteren aan vanaf zondag grote problemen te verwachten, maar volgens mij is het sinds een paar weken al flink mis. Ultrakorte treinen komen om de haverklap te laat aan, waardoor ze extreem vol zitten. Dus ik was gisteravond erg blij dat ik een zitplaats op het balkon had.

Het bleef tot Duivendrecht rustig op mijn balkonnetje.Toen kwam er opeens een jongen op één van de trappen zitten. Witte broek, wit vest en een geruit Burberry-petje op. In Engeland zouden ze hem een chav noemen. Hij praatte nogal hard en dus zette ik mijn iPod wat harder. Toch wist hij er bovenuit te komen. Hij besprak een feestje van vanavond met zijn vriend. Bij Breukelen kwamen er serieuzere zaken aan bod.
“Hee man, weet je…ik heb laatst een triootje gehad”
(…)
“Echt vet man, het gevoel van twee van die chickies die om je lul vechten”
(…)
“Echt alles weet je, ik was geil man.”

Tevergeefs zette ik de iPod nog harder.

“En elkaar likken, was geil man…”
(…)
“Gewoon, een meisje uit de buurt en een vriendin”
(…)
“Je moet het gewoon doen, weet je. Gewoon niet nadenken en neuken. Genieten, weet je…”
(…)
“Anaal wilde de één wel, de ander niet. Dat was wel kut…”
(…)
“Weet ik veel, vond ze vies ofzo. Maar die ander wilde wel…”
(…)
“GAAAAAF! Echt strak weet je.”
(…)
“Hee, maar we hebben het er later nog wel uitgebreid over, ik moet pissen en we zijn al bijna bij Utrecht. Latuhr…”

Hij hing op en bracht de rest van de reis op het toilet door. Ik had mijn iPod inmiddels op de hoogste stand gezet en keek strak naar buiten. De file op de A2 stond er rustig en stil bij.

Inmiddels is het 1 december, en toch ben ik nog niet helemaal klaar om weer op de oude voet verder te gaan. Ik vind dat de hele telefoonsoap op de één of andere manier anders bewaard moet worden. Honderden zeer grove reacties staan nu nog klaar om getoond te worden, terwijl ze eigenlijk niet meer echt ter zake doen. In de loop van volgende week zal ik weer terugkeren naar mijn eigen huis, maar hoe, dat weet ik nog niet.