Vijf
Vijf jaar geleden werkte ik bij Planet Internet, waar ik mede verantwoordelijk was voor News Planet, zie voor de visie van collega Peter ook zijn stukje. Op 11 september 2001 had ik vakantie. Even vrij na een jaar waarin ik hard gewerkt had en ook nog eens afgestudeerd was. In de ochtend was ik nog bij Eend langsgeweest om te praten over een inmiddels al lang weer verdwenen website. In de middag ging ik met mijn moeder mee naar het vakantiehuisje van mijn ouders op de Veluwe. Er moest wat zwaar spitwerk gebeuren, en ik zou twee dagen meehelpen. Toen we naar buiten liepen hoorde mijn vader op tv dat er een vliegtuigje was binnengevlogen in het World Trade Center in New York. We gingen gewoon weg. Vast een ongeluk.
Het was geen ongeluk. In de auto zette ik Radio 1 op. Het tweede vliegtuig was inmiddels ook binnen en Clairy Polak interviewde één of andere hoogleraar die beweerde dat de torens absoluut niet konden instorten. Nog tijdens het gesprek kwam de eerste toren naar beneden. De eerste beelden zag ik in het vakantiehuisje, sneeuwend op Nederland 2. Het waren indrukwekkende beelden, maar de impact werd pas een dag later duidelijk, toen ik weer thuis was. De ongelofelijk grote zee aan informatie op internet zorgde er blijkbaar voor dat ik pas echt wakker werd. Ik had nog steeds vakantie, maar zo voelde het niet. Na een week op mijn handen zitten mocht ik weer aan de slag, mijn hardwerkende collega’s ondersteunen.
Die middag in de bossen had ik nooit kunnen denken dat ik vijf jaar en twee werkgevers later nog steeds over de nasleep van die twee vliegtuigen zou berichten. De wereld is veranderd in die vijf jaar. In plaats van zelfverzekerd zijn we bang geworden. Bang voor een nieuwe aanslag, maar ook bang voor elkaar. We zijn ook minder vrij dan vijf jaar geleden. Talloze maatregelen hebben de burgerrechten op de helling gezet, alles lijkt geoorloofd in de strijd tegen het kwade. Zelfs ander kwaad. En dat is iets waar we als mensheid niet echt trots op mogen zijn.
Comments (2)
Mooi stukje. “In plaats van zelfverzekerd zijn we bang geworden”
Ik vind dat we bang worden ‘gemaakt’, feiten zijn ver te zoeken.
Ik ben het met Diederik eens. Ik ben nergens bang voor.
Ik ben eerder boos als blijkt dat het gewone volk wederom informatie is achtergehouden door grote politici, geldschieters, beleidmakers, etcetera.
Uiteindelijk gaat het om de vrije markt, de olie, de produktie van wapens en eigenlijk ook een beetje de macht van de wereld pakken.