Poste Restante

“Kom je eigenlijk nog wel terug?” Wat was dat nu weer voor een vraag? Natuurlijk zou ik wel terug komen, het was alleen nu een beetje druk. En dan daarbij, het was wel even lekker zo, helemaal niets doen. “Jezus man, je logt al een maand niet meer, op Flickr staat ook bijna niks, alleen op godbeterehet Hyves is wat activiteit van je waar te nemen…” Hmja, dat is ook zo. Mijn camera ligt al een poosje werkloos op het bureau. Geen inspiratie. Ook dit weblog kende weinig activiteit, al deed het internet het een week na de verhuizing al weer. Hyves moest ik even voor mijn werk uitvogelen, en sinds bekende webloggers uit de kast zijn, is dat toch ook geen schande meer? “Ja, ik vind het niet erg hoor, maar voor je ‘t weet ben je op sterven na dood volgens Sargasso.” Tsk, het is lang geleden dat ik me iets aantrok van de Nederlandse Blogosphere. Waarom zou ik dat dan nu wel doen?

Maar goed, hij heeft wel een beetje gelijk. In dat gesprek met die expert van vorige week vertelde ik dat ik dit jaar zes jaar weblog. Maar zo langzamerhand begint het er steeds minder op te lijken. En het is niet dat ik niks te zeggen had hoor. Integendeel, ik zou pagina’s vol kunnen schrijven over de hel die Hornbach heet, over het kabinet Balkenende 2b, over mijn falende externe harddisk met al mijn muziek erop, over ronkende teksten op de verpakkingen van levensmiddelen, over…. Ach, misschien wordt het weer eens tijd om gewoon eens te beginnen?