Het begon al in Turnhout zelf. Toen wij zo gaar als we waren na een bruiloft van een dag in de bus stapten, ging het de chauffeur niet snel genoeg. ‘Allee, doorrrlopen!’ Vervolgens konden we geen kaartje kopen omdat de chauffeur zelf op luide toon zijn ongenoegen over een wegafsluiting moest delen met een toevallig passerende politiewagen. De bus naar Tilburg was vol. Ook wij moesten staan, net als een tiental andere passagiers. Voor de chauffeur was dat echter geen beletsel om erg hard te rijden. E., die toch al niet zo goed tegen bussen kan, hing lusteloos in een hoekje van de kinderwagenplaats. In Oud-Turnhout stonden we in een file. Een ander nieuw bruidspaar had bedacht dat het wel aardig was om de bruiloftsgasten in een soort pretparktreintje rond te rijden. De chauffeur vloekte luid en probeerde tot twee keer toe de volledige file in te halen. Dat mislukte uiteraard in verband met stug doorrijdende tegenliggers.
In Weelde maakte de bus een noodstop omdat er een Mercedes een uitrit uitkwam. Opnieuw was het gevloek niet van de lucht. Ditmaal werden er ook gebaren gemaakt door de buschauffeur in de richting van de oudere bestuurder van de personenauto. Die liet dit zich geen twee keer zeggen en scheurde er vandoor. De buschauffeur zette de achtervolging in. Vlak voor Poppel gaf de personenauto het op. Er moest duidelijk een zijstraat gezocht worden. De buschauffeur riep bij het inhalen triomfantelijk ‘Jaha, kijk eens hoe ik u inhaal, kijk eens!’ De reis werd voortgezet in het vertrouwde tempo, maar de chauffeur maakte zich op voor de volgende uitdaging: het bochtige Goirle.
Geen reactie tot nu toe ↓
Nog geen reacties.
Geef een reactie