Ondertussen, in Hoofddorp…
“Jongens, we hebben een probleem. Break Out loopt voor geen meter meer. Die kinderen halen hun nieuws tegenwoordig ergens anders. Om maar te zwijgen van de naakte achttienjarigen.”
“Misschien moeten we een nieuw blad beginnen?”
“Nieuw blad, nieuw blad. Daar kan ik niet mee aankomen bij de bazen, laat staan bij de adverteerders.”
“Een cross-mediaal uitgeefconcept dan?”
“Kijk, daar kan ik wat mee. Maak ik een ‘multimediaal jongerenmerk’ van. Uitgeven is passé. Straks leest er niemand meer, en daar staan we dan als uitgever.”
“Maar hoe vullen we dat dan?”
“Ach, dat is het belangrijkste niet. Gewoon, met jongerendingetjes. Muziek, uitgaan, kleding, MSN, dat soort dingen.”
“En hoe heet het?”
“Iets snappy, iets leuks, iets wat in touch is with time. Iets internettigs, maar niet nerdy. Iets wat iedereen kent.”
“Maar hoe héét het dan?”
“Ja, jezus. Hoe moet ik dat weten? Bedenk eens wat.”
(diepe stilte)
“Goed, tijd voor wat interactie met de doelgroep. Ik open de redactiebox, en het eerste lekker bekkende woord dat ik zie wordt de titel.”
One Comment
Ha, ha, heel mooi.
Zo is het vast gegaan.
En bij andere uitgeverijen zijn ze vast jaloers op dit nihilistische concept en onderzoeken ze snel al hoe ze het blad nog ietsje goedkoper na kunnen maken.