Poste Restante

Minister Rita Verdonk (Integratie) wil een landelijke ‘code’ met gedragsregels voor burgers. Een van die regels is dat er op straat voortaan alleen Nederlands wordt gesproken. (Elsevier, via Blokje)

Hoe doet Rita Verdonk dat toch, het verzinnen van plannen die absoluut onuitvoerbaar zijn. Neem nou Amsterdam. Ik werk op de Keizersgracht, ter hoogte van de Westermarkt. Met de Jordaan, de Westerkerk, het Anne Frankhuis en het Homomonument één van de tourist hotspots van de hoofdstad. Als ik naar mijn werk loop hoor ik veel talen. Engels, Spaans, Italiaans, Duits, Frans, maar ook veel talen die ik niet kan thuisbrengen. Nederlands staat absoluut niet in de top vijf. E. komt uit Zeeland. In de zomer moet het daar vreemd lopen als je niet in het Duits wordt aangesproken. In de winter behoort Zeeuws dan weer tot de mogelijkheden. Voor veel Nederlanders al minstens even onverstaanbaar.

Goed, hoor ik minister Verdonk al zeggen, maar mijn nieuwe regels gelden uiteraard alleen voor de bewoners van Nederland. Niet voor toeristen. En streektalen laten we ook maar buiten beschouwing. Maar hoe controleer je dat? Krijgen toeristen voortaan een grote T op hun voorhoofd gestempeld als ze op Schiphol aankomen? En hoe leg je uit dat toeristen iets wel mogen en Nederlandse burgers niet?

Maar los daarvan zijn er nog andere bezwaren. Nederlanders die in het buitenland wonen spreken - uiteraard - nog gewoon Nederlands onder elkaar. Dat is niet alleen natuurlijk, maar ook onbetwist. Lees er de diverse mensenrechtenverdragen maar op na. Discriminatie op taal mag niet. En waarom zou dat in Nederland wel mogen? Het verschil tussen binnen- en buitenskamers is hier moeilijk te maken. Conclusie? Minister Verdonk heeft weer eens een proefballonnetje opgelaten om kiezers te trekken die het gesignaleerde probleem (Sommige Nederlanders ergeren zich aan het hoge aantal allochtonen in hun wijk) ook ervaren. Dit ballonnetje loopt echter al leeg voor het überhaupt opgeblazen is en zal zodoende nooit een probleem oplossen.