Soms vraag ik me wel eens af of we wel door mensen geregeerd worden, en niet door droids. Bijvoorbeeld als onze minister van Financiën weer eens een leuke oneliner poneert over armoede in Nederland. Maar ook nu ik na een paar dagen spitten helemaal daas ben van de ZorgVerzorgd-pakketten, de Matspolissen, de aanvullende verzekeringen, de aanvullende verzekeringen Plus, de Comfortpolissen, de Beter Af-polissen, de Optifitpolissen, enzovoort, enzovoort. De droid van Volksgezondheid heeft namelijk bedacht dat het goed is dat Nederland meer keus krijgt op het gebied van ziektekostenverzekeringen. De gedachte hierachter snap ik wel, maar toch deugt ie niet. Net als de grote meerderheid van de Nederlanders wíl ik me helemaal niet bezighouden met dit soort materie. Ik wil gewoon goed geholpen worden als ik iets mankeer, en me het liefst zo min mogelijk zorgen maken over de rekening. En dus staak ik mijn zoektocht en blijf ik zitten waar ik zit. Ik heb mijn best gedaan, maar zie zelfs als hogeropgeleide jonge consument door de zorgbomen het bos niet meer.
Hetzelfde geldt voor stroom. De droid van Economische Zaken heeft ooit bedacht dat het nuttig is als we kunnen switchen van energiebedrijf. De stroom zelf blijft hetzelfde, je krijgt alleen van een ander bedrijf de rekening. Leuk bedacht, maar waarom zou ik dat doen? De besparing is minimaal, de rompslomp vaak maximaal en de stroom blijft dezelfde stroom. Als de boel stuk gaat staat zelfs precies hetzelfde mannetje voor de deur om de boel te maken. En dus zit ik nog steeds bij Eneco en poeier ik gemiddeld twee keer per week kinders van EnergieDirect en Oxxio af die mij hun (of eigenlijk die universele) stroom willen verkopen.
Eén keer heb ik zelf de keuze gemaakt om over te stappen. Mijn telefoonlijn werd omwille van een snelle internetverbinding door de voormalige staatsmonopolisten van KPN overgedragen aan een andere aanbieder. Sindsdien is mijn telefoonlijn gedompeld in een diepe ruis. Op mijn voortdurende geklaag werd uiteindelijk gereageerd door de nieuwe aanbieder. Ze schakelden KPN in. KPN verscheen keurig op tijd om de boel op te meten, trok de conclusie dat alles aan hun kant okee was en wenste me veel sterkte. De nieuwe aanbieder heeft sindsdien niet meer op de ruisklacht gereageerd. Nog elke dag heb ik spijt van mijn beslissing om de Koninklijke de rug toe te keren. Terug overstappen kan ik wel, maar wil ik niet meer. Dan moet ik namelijk weer een nieuwe internetaanbieder kiezen. Ik heb kiespijn geloof ik. Welke verzekeraar biedt daar een leuk pakketje voor aan?
Één reactie tot nu toe ↓
1 Lars // 2 januari 2006 om 23:19
Afgezien van de ruisende telefoon (ik zit nog bij de Koninklijke, maar kijk rond voor een alternatief) heb ik exact dezelfde ervaringen. De ‘keuzevrijheid’ van de marktwerking is op de keper beschouwd schraal en levert nauwelijks wat op.
Bij het vergelijken van de basisverzekeringen is de bandbreedte zo’n beetje 83-89 euro, maar als je daar fysio en tandarts instopt kom je overal al snel bij 110 euro uit. Tja. Dus ik zie geen enkel voordeel om me in de rompslomp van de overstap te gooien.
Geef een reactie