Poste Restante

Net als drs. Mallebrootje (het bekende Tweede Kamerlid uit Elst, ook bekend als uitvinder van een snavelwarmer voor eidereenden) heeft ook Groep Geert Wilders een pied-a-terre. Niet aan de Haagse Dennenweg, maar aan een laan in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. De bevolkingssamenstelling van Kanaleneiland is gevarieerd. Veertig procent van de eilanders is van Marokkaanse afkomst. Slechts een kwart van het totaal (waaronder Geert en ikzelf) is autochtoon. Veelal ouderen die er veertig jaar geleden zijn komen wonen met hun jonge gezin. Toen was Kanaleneiland het Rozeneiland. Vooruitstrevend en ruim. Vijftien jaar geleden (1989) kwam Geert er wonen. Toen was Kanaleneiland al lang niet meer vooruitstrevend en ruim. Goed, de grote problemen kwamen later en bereikten in de tweede helft van de jaren negentig hun hoogtepunt. Maar een probleemloos paradijs was de wijk toen al lang niet meer.

In de afgelopen jaren is er veel gebeurd in Kanaleneiland. Justitie en politie hebben volop aandacht voor de probleemwijk. Het helpt, zij het langzaam. De negatieve spiraal waarin Kanaleneiland de afgelopen jaren heeft gezeten, is in ieder geval gestagneerd. Er wordt harder opgetreden, maar ook geïnvesteerd in de wijk en haar bewoners. Allerlei wilde plannen staan op stapel. Er worden koopwoningen gebouwd en er is een heus centrumproject. Niet dat er veel problemen daadwerkelijk opgelost zijn. Er zijn nog steeds hangjongeren, huizen zijn verpauperd en de bewoners voelen zich vaker dan elders in de stad (binnenstad uitgezonderd) onveilig. Maar de bussen rijden gewoon weer door de Marshalllaan en winkeliers op het Grootwinkelcentrum zien de toekomst eindelijk weer zonnig tegemoet. Er zijn geen no-go areas, al is de Rijnbaan met al zijn dichtgetimmerde winkels niet echt een fijne plek om te vertoeven.

Geert wil weg. Vandaag zegt hij in Volkskrant Magazine:
Ja, daar woon ik niet meer lang. Het is voor mij de slechtste plek om te wonen. (…) Ik ga niets meer over die wijk zeggen. Dan moet ik ook de onprettige kanten noemen; dat is het onverstandigste wat ik kan doen.
Ongeveer een half jaar geleden (naar schatting) zei Geert hetzelfde in een interview met het Utrechts Nieuwsblad. Hij specificeert echter nooit iets. Hij trekt niet aan de bel, hij zet zich niet in voor de wijk, hij roept alleen maar dat het er zo vreselijk is. Dat soort mensen kan Kanaleneiland momenteel missen als kiespijn. Ga alsjeblieft Geert!