Jul 8, 2004 26
Geen commentaar
Het begon volgens mij met BlogVoices. Eind 2000, begin 2001. Voor die tijd was het alleen mogelijk om te reageren op grote, met een eigen redactiesysteem uitgeruste weblogs, zoals alt0169. BlogVoices was simpel. Gewoon een scriptje in je Blogger-template stoppen en klaar was Kees. BlogVoices en zijn opvolgers gingen echter ten onder aan het eigen succes. Teveel gebruikers, teveel verkeer, enzovoort. Walter en Els hadden commentaarscriptjes van Bob, een voorloper van Pivot. Mazzelaars!
En toen kwam Noah Grey met zijn weblogscript Greymatter. Op je eigen server, met ingebakken comments. Greymatter werd afgelost door Movable Type, Pivot, Nucleus, Textpattern, enzovoort, enzovoort. Allemaal weblogsystemen met ingebouwde commentaarmogelijkheid. Alleen Blogger-gebruikers waren nog verstoken van interactie, maar daar brachten projecten als Yaccs en Haloscan verandering in. Web-log.nl heeft al vanaf het begin een reactiemogelijkheid en ook Blogger heeft sinds kort een eigen reactietool.
Dat de mogelijkheid tot commentaar geven tegenwoordig onlosmakelijk is verbonden aan het webloggen, bewees eerder dit jaar de onrust over het weblog van Hanneke Groenteman. Zij! had! namelijk! geen! reactiemogelijkheid! Op andere sites viel iedereen over Hanneke en haar webmasters heen. (Terzijde: Ook Wim de Bie heeft geen reactieformulieren, maar daar klaagt vooralsnog nauwelijks iemand over.) Een weblog zou pas een weblog zijn met een reactiemogelijkheid. Reacties zijn volgens deze theorie de slagroom op de taart. Maar waarom? Want steeds vaker word ik vooral erg moe van de reacties op weblogs. Niet hier, u bent allemaal voorbeeldig, aardig en vaak ook grappig. Maar op vele weblogs zijn de reacties meestal overbodig, niet leuk en soms zelfs vervelend.
De problemen rond GeenStijl gingen bijvoorbeeld niet zo zeer om de teksten van de ‘redactie’, maar meer om de daaropvolgende reacties van de grote schare fans. Ook Retecool heeft daar ‘last’ van. Op andere weblogs gaat het juist weer de andere kant op. De reacties bij Merel en (in mindere mate) Walter lees ik niet of nauwelijks meer. Er wordt namelijk bijna nooit iets zinnigs gezegd. Vaak is het alleen maar ‘mooi stukje’ of woorden van die strekking. Of dat Merel te veel over haar katten post bijvoorbeeld. Als weblogger heb je er weinig aan, zo concludeert Michel terecht bij Walter. Ik krijg ook wel eens dergelijke reacties, maar voel me altijd een beetje bekocht. Zeg eens iets nuttigs! Daarnaast worden comments misbruikt voor spamdoeleinden. Mensen die alleen even een URL willen droppen of echte spammers die iets -voornamelijk medicijnen en porno- willen verkopen. En er zijn de trolls, zoals Paul ter Beek bijvoorbeeld. De laatste groep mensen die het lezen van weblogreacties tot een hel maakt, is die van de hardcore fans. Weblogger gaat een weekje op vakantie of post om een andere reden niet en er zijn meteen dertig reacties van fans die een stukje eisen, op zeer korte termijn. Die druk heeft al tot een nieuw verschijnsel geleid: Weblog burn out.
Wordt het daarom niet eens tijd om de reactiemogelijkheid op weblogs af te schaffen? Of drastisch te beperken? Zomaar een gedachte hoor. Of zijn er andere manieren om de eindeloze reactielijsten leuk te houden? Ligt het aan de webloggers? Ligt het aan de massa? U kunt uw reactie – o ironie – kwijt in het commentaarformulier.
