Sinds een week ben ik een ochtendzwemmer. Enkele keren per week vervoeg ik mij ’s ochtends in alle vroegte in het plaatselijke zwembad, pardon…aquacenter. Om wakker te worden en om de nodige beweging te krijgen. Maar het ochtendzwemmerschap biedt meer. Je wordt als het ware lid van een geheim genootschap.
Dat begint al bij de binnenkomst. Het aquacenter is namelijk om overlast te voorkomen voorzien van een identificatieplicht. Iedereen moet zich bij het afrekenen legitimeren. De eerste keer met een paspoort of rijbewijs, daarna met een speciaal pasje. Iedereen…behalve de ochtendzwemmers. De dienstdoende man achter het loket verkoopt je met een grom je kaartje en je mag doorlopen.
Achter de deuren van de kleedhal groet iedereen elkaar. Zonder uitzondering. voor je je hokje ingaat, als je met je kleding bij je kluisje staat te klooien, onder de douche… Het ‘goedemorgen’ vliegt je om de oren. In het zwembad zelf groet men niet. Daar wordt gezwommen en hooguit vallen er wat woorden aan weerszijde van het bad. Vooral de ouderen zeggen nog wel eens wat. De jongeren (twintigers en dertigers) zwemmen door met de blik op oneindig.
Maar de ochtendzwemmers hebben ook een andere zijde. Wie de ongeschreven regels breekt zal het weten. Afgelopen vrijdag kwam ik daar duidelijk achter.
Ik zag ze meteen, het clubje van vier oude dames. Ze zwommen gespreid over baan 2, ondertussen luidkeels kletsend over het leven van alledag. Elke keer als ze weer een baan hadden afgerond, bleven ze een poos hangen aan de kant. In de tussentijd had ik in baan 3 alweer twee banen erop zitten. Op een gegeven moment vielen mijn aankomst en hun vertrek samen. Een van de dames zei “Nou, dan ga ik maar weer, want anders is mijn plekkie weer weg.” Ze kabbelde weg en binnen een paar seconden had ik haar weer ingehaald.
Toen ik drie banen later de dames vlak achter me had zei ze “He, nou is mijn plekkie weer bezet”. Ik zwom naar baan 4, en prompt nam de dame in kwestie baan 3 helemaal in beslag. De boodschap was duidelijk. Ik zwom blijkbaar op haar plekkie.
In baan 4 was het echter erg druk. Er zwommen naast mijzelf nog vier mensen, dus ik boog weer af naar baan 3. Mevrouw begon flink te zuchten. Maar gelukkig was het weer tijd voor een poosje hangen voor de dames. Ik zwom naar de kant en hees me uit het zwembad. De vaste bewoonster van baan 3 keek me met een mengeling van argwaan en genoegen na.
2 reacties tot nu toe ↓
1 cockie // 19 augustus 2003 om 5:27
Dat vraagt maar om een ding: BOMMETJE!!!!
2 nultwee // 1 september 2003 om 9:55
dr is een film die ochtendzwemmer heet (wellicht overbodige informatie) met katja, en nog een paar leuke bn’ers. moet je maar eens kijken dan, herkende het ‘ongeschreven regels’ en ‘goedemorgen’ verhaal in die film in jouw verhaal terug.
Geef een reactie