[[image:stekelenburg.jpg:right]]Afgelopen week schrok ik. Ik zag burgemeester Johan Stekelenburg van Tilburg op televisie. Een schim van de krachtige, energieke politicus die hij ooit was. Ik heb altijd een zwak gehad voor Stekelenburg. Een PvdA’er die gewone taal sprak, ook voor de kroning van Wouter Bos. Ik wist dat hij kanker heeft, maar het was de eerste keer dat ik hem na die bekendmaking op televisie zag.
In de Volkskrant van vandaag staat een interview met Stekelenburg. Hij is niet met verlof, hij werkt gewoon door ondanks zijn ziekte. Hij is bereid om te vechten voor zijn leven. Bewonderenswaardig. Via Esc vond ik vandaag een stukje in het Brabants Dagblad. Een actief LPF-lid verwijt Stekelenburg softheid n.a.v. de steekpartij van de afgelopen week, waarbij een 18-jarige jongen om het leven kwam. Hij doet dit met de woorden “ik hoop dat uw ziekte u verlost en Tilburg mag verlossen van een gevaarlijk links persoon’”
Goed, meneer heeft al spijt betuigd, maar ik zie eens te meer bewezen dat de mensen die het hardste roepen dat allochtonen moeten integreren, zelf vaak een cursusje beschaving nodig hebben.
4 reacties tot nu toe ↓
1 Merel // 27 juli 2003 om 0:48
Dank voor dit stukje. Ik had hetzelfde gevoel. BAH.
2 walter // 27 juli 2003 om 9:55
Ik schrok ook toen ik ‘m zag - ik wist helemaal niet dat ie ziek was. Het was dat de stem klopte…
3 Eric // 27 juli 2003 om 20:02
Met *dank* aan de LPF en Volkert van der G., zullen we maar zeggen. Respect is alleen nog op te eisen wanneer je rechts bent, om de een of andere reden, en dan nog op hoge toon ook…
4 Bas // 28 juli 2003 om 0:49
Vorig jaar heb ik Stekelenburg nog moeten fotograferen voor een (allochtonen werk)project. Een betrokken man en ik schrok ook enorm toen ik hem in het journaal zag. Ik wist dat hij ziek was, maar als je het zo ziet dan blijft het schrikken.
Met je laatste alinea ben ik het overigens bijzonder mee eens.
Geef een reactie